Danıştay 10. Daire Başkanlığı         2019/9353 E.  ,  2022/4130 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas No : 2019/9353
Karar No : 2022/4130

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN_KONUSU : Davacı tarafından, 15/11/2001 tarihinde Kartal SSK Devlet Hastanesi Acil Servisine bel ve sol bacak ağrısı şikayetiyle başvurması üzerine uygulanan ağrı kesici enjeksiyon nedeniyle engelli hale geldiği ve meydana gelen zararın davalı idarenin hizmet kusurundan kaynaklandığı iddiasıyla, zararlarına karşılık 28.925,78 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda; davanın reddine yönelik kararın, Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin 21/03/2018 tarih ve E:2017/2059, K:2018/2787 sayılı kararı ile maddi tazminat isteminin reddine ilişkin kısmının onanması, manevi tazminat isteminin reddine ilişkin kısmının ise bozulması üzerine, bozulan kısım yönünden bozmaya uyularak, davanın kabulü ve 20.000,00 TL manevi tazminatın adli yargı yerinde ilk davanın açıldığı tarih olan 15/11/2002 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesi yolunda verilen … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, davacıda meydana gelen zararın hizmet kusurundan kaynaklanmaması nedeniyle tazmin şartlarının oluşmadığı, ayrıca, manevi tazminata ağır hizmet kusuru bulunması halinde hükmedilebileceği, enjeksiyonun uygulanmış olduğu 2001 yılında onam alınmasına yönelik bir uygulamalarının olmadığı, hükmedilen manevi tazminat miktarının sebepsiz zenginleşmeye yol açacak nitelikte olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idarenin temyiz isteminin REDDİNE,
2. Davanın kabulü yolundaki … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı temyize konu kararının ONANMASINA,
3. Temyiz yargılama giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (on beş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.