Danıştay Kararı 9. Daire 2021/1170 E. 2022/4283 K. 26.09.2022 T.

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2021/1170 E.  ,  2022/4283 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2021/1170
Karar No : 2022/4283

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı-…
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Yapı Malzemeleri Tekstil Metal Hırdavat Orman Ürünleri İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2016/Ocak-Mayıs döneminde düzenlediği belgelerin tamamı ile 2016/Kasım döneminde düzenlediği 7 adet belgenin komisyon geliri karşılığında düzenlenen belgeler olduğu yönünde hazırlanan vergi tekniği raporu done alınmak suretiyle takdir komisyonu kararına dayanılarak 2016 yılı için re’sen tarh edilen kurumlar vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı şirket hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporundaki tespitlerin değerlendirilmesinden, davacı şirket tarafından düzenlenen belgelerin gerçek bir mal ve hizmet teslimine dayanmayan, komisyon geliri karşılığında düzenlenen belgeler olduğu sonucuna varıldığı ancak 2016/Kasım döneminde düzenlenen 7 adet belgenin toplam 869.395,50-TL tutarında olmasına rağmen idarece, 869.733.00-TL matrah üzerinden komisyon geliri hesaplandığının anlaşıldığı bu nedenle fazladan hesaplanan matrah üzerinden belirtilen tutarda ve dava konusu vergi ziyaı cezasına tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dayanak alınan cezanın ise davacı şirket tarafından 2016/Kasım dönemi için 04/01/2017 tarihinde verilen katma değer vergisi düzeltme beyannamesinden doğan vergi ziyaı cezası olduğunun görüldüğü, bu durumda 2017 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezası nedeniyle 2017 yılını takip eden 2018 yılı başından itibaren beş yıl içinde işlenen fiiller nedeniyle kesilen cezalara tekerrür hükmü uygulanabileceğinden, 2016 yılında işlenen fiil nedeniyle kesilen dava konusu vergi ziyaı cezası için tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, 1,35-TL kurumlar vergisi ve bu tutar üzerinden hesaplanan üç kat 4,05-TL vergi ziya cezası ile vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden 53.202,26-TL vergi ziyası kısmının kaldırılmasına, diğer kısımlar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile 2016 yılında sahte belge düzenlendiğinin ortaya konulduğu, davacının 177.340,85-TL komisyon gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığının anlaşıldığı, yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyize konu kısmının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 26/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.