Danıştay Kararı 9. Daire 2020/5556 E. 2022/4280 K. 26.09.2022 T.

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2020/5556 E.  ,  2022/4280 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2020/5556
Karar No : 2022/4280

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı-…
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: … Holding A.Ş’nin vergi borçlarının tahsili amacıyla, kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; asıl borçlu şirket hakkında … İflas Dairesi Müdürlüğünce … dosya numarasında kayıtlı 27/02/2007 tarihli aciz vesikasının düzenlendiğinin tespit edildiği, bahse konu borcun şirketten tahsili olanağının kalmadığının bu tarih itibarıyla açık olduğu, buna karşın, dava konusu ödeme emri içeriği 2002 vade tarihli kamu alacağının tahsili amacıyla şirket adına düzenlenen 10/10/2002 tarihli ödeme emrinin iş yeri adresinde şirketin daimi çalışanı …’a tebliğ edildiği 15/04/2003 tarihinden, şirketin ticaret sicilinden silindiği, 27/07/2007 tarihe kadarki dönemde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 103. maddesinde sayılan zamanaşımını kesebilecek durumlardan herhangi birinin gerçekleşmemesi ve dolayısıyla uyuşmazlık konusu alacağın 6183 sayılı Kanun’un 102. maddesi uyarınca 31/12/2008 tarihinde tahsil zamanaşımına uğraması karşısında, zamanaşımına uğrayan alacağın tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Vadesinde ödenmeyen vergi borçları için asıl borçlu şirket nezdinde yapılan mal varlığı araştırmasında herhangi bir mal varlığına rastlanmadığı, muhtelif yıllarda şirketin banka hesaplarına konulan elektronik hacizler sonucunda, şirketin banka hesaplarında herhangi bir tutara rastlanmadığı, asıl borçlu şirketten tahsil imkanı kalmayan alacak için davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla ödeme emri düzenlenmesinin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulüne ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 26/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.