Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2022/3082 E.  ,  2022/4253 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2022/3082
Karar No : 2022/4253

TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVALI) … Vergi Dairesi Müdürlüğü

2- (DAVACI) …
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : .. Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ : Davacı tarafından, 03/02/2020 tarihi borç döküm listesine konu vergi borçlarının iptali istemiyle açılan davayı kabul eden … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı davalı tarafından yapılan istinaf başvurusu, … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla dava konusu borç döküm listesi içeriğinde yer alan 2007 yılı vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile gecikme faizine ilişkin kısım yönünden reddedilmiş, diğer kısımlar yönünden ise kabul edilerek vergi mahkemesi kararının bu hususa ilişkin hüküm fıkrası kaldırılıp, bu husus bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince ilk inceleme ile görevli Tetkik Hâkimi Semih Belin’in açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesi ile ekleri incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE:
2577 sayılı Kanun’un 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin, maddenin devamında bentler halinde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği hüküm altına alınmış, (b) bendinde, konusu yüz bin Türk Lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemesinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararların, temyiz edilebileceği düzenlenmiştir.
2577 sayılı Kanun’un Ek 1. maddesinde, bu Kanun’da öngörülen parasal sınırların; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.
2577 sayılı Kanun’un 46. maddesinin (b) bendinde sayılan, konusu yüz bin Türk Lirasını aşmayan davalar ve konusu belli parayı içermeyen davalar hakkında vergi mahkemelerince verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge idare mahkemelerince verilen kararlar kesinleşeceğinden, bu kararların temyiz istemine konu yapılmayacağı açıktır.
Bu nedenle, konusu Kanun’da belirtilen sınırın altında kalan toplam 178.770,40 TL tutarındaki borç döküm listesi içeriğindeki vergi borçlarının iptali istemiyle açılan davayı kabul eden, … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunu, dava konusu borç döküm listesinde yer alan 2007 yılı vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile gecikme faizine ilişkin kısım yönünden reddeden, diğer kısımlar yönünden kabul ederek, vergi mahkemesi kararının ilgili kısmını kaldırıp ve bu kısım bakımından davanın reddine karar veren … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının bozulması istemiyle yapılan temyiz başvurularının incelenme olanağı bulunmamaktadır.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Tarafların temyiz istemlerinin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2. Temyiz isteminde bulunan davacıdan …-TL maktu harç alınmasına,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 48. maddesinin 7. fıkrası uyarınca, 26/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.