Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2020/5447 E.  ,  2022/4168 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2020/5447
Karar No : 2022/4168

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : … İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi …Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Sıvı yakıtlar ve bunlarla ilgili ürünlerin toptan ticareti ve taşımacılık faaliyetinde bulunan davacının 2014 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucu düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak tarh edilen 2014 yılı vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile 2014/Nisan-Haziran, Temmuz-Ağustos, Ekim-Aralık dönemlerine ait geçici vergilere ilişkin olarak kesilen vergi ziyaı cezalarının ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353’üncü maddesinin 1 ve 6 fıkraları ile mükerrer 355’inci maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesi … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; sıvı yakıtlar ve bunlarla ilgili ürünlerin toptan ticareti ve taşımacılık faaliyetinde bulunan davacının 2014 yılı hesap ve işlemlerinin kurumlar vergisi yönünden incelenmesi sonucu düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi inceleme raporunda; mükellef kurumun yasal defter ve belgelerinin tetkiki sonucunda 2014 yılında yapmış olduğu birtakım hasılatlarını kayıt dışı bıraktığı, ayrıca kasa hesabında bulunan kaynağını kurum ortaklarına kullandırdığı, bu paralar için herhangi bir faiz hesaplaması yapmadığı, 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu’nun 13’üncü maddesinde yer alan hükümler uyarınca transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımı yaptığı, mükellef kurumun hesaplaması gereken faiz için belge düzenlemediği ve yasal defterlerine hasılat olarak da kaydetmediği, bu durumun 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 30/4 ve 30/6 maddeleri uyarınca dönem matrahının resen tespit ve takdir nedenini oluşturduğu tespitlerine yer verildiği, davacı kurum temsilcisi tarafından 20.000,00.-TL civarında olduğu beyan edilen günlük kasa ihtiyacının dikkate alınmasıyla belirlenen kasa alacak bakiyesi tutarlarının Merkez Bankası avans faizi oranları üzerinden adatlandırılması yoluyla elde edilen faiz gelirinin, kasanın en yüksek alacak bakiyesi verdiği tutarın ve Kalaycıoğlu Giyim Firması tarafından banka kanalıyla yapılan ödemelerin kayıt dışı hasılat olarak kabul edilmesi suretiyle yapılan 2014 yılı vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatında ve 2014/Nisan-Haziran, Temmuz-Ağustos, Ekim-Aralık dönemlerine ait geçici vergilere ilişkin olarak kesilen vergi ziyaı cezalarında; kasa hesabındaki nakit ve kredi kartı girişlerine göre herhangi bir ayrım yapılmadan, kısa süreli olarak alacak bakiyesi vermesi ticari yaşamın olağan gereklerinden olan kasa hesabının, 5 ila 11 gün gibi kısa süreli sonuçlarından hareketle transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımından ve kayıt dışı para hareketinden kaynaklanan hasılat elde edildiğinden söz edilemeyeceği gibi, Kalaycıoğlu Firması tarafından banka kanalıyla yapılan ödemelerin dayanağında mal alım ve satımına ilişkin bir ticari ilişkinin bulunup bulunmadığı yolunda karşıt tespit yapılmaması nedeniyle kayıt dışı hasılattan söz edilemeyeceğinden, hukuka uyarlık bulunmadığı aynı nedenlerle, davacının kayıt dışı hasılat kalemlerine ilişkin fatura düzenlemediğinden bahisle 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarında ve kayıt dışı para hareketlerinden elde ettiği hasılat ile banka kanalıyla yapılan ödemelerden elde ettiği hasılatlara ilişkin Bs formlarını eksik verdiğinden bahisle 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 355’inci maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında da hukuka uyarlık görülmediği, öte yandan, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353/6 maddesinde, bu Kanuna göre belirlenen muhasebe standartlarına, tek düzen hesap planına ve mali tablolara ilişkin usul ve esaslar ile muhasebeye yönelik bilgisayar programlarının üretilmesine ve kullanılmasına ilişkin kural ve standartlara uymayanlara özel usulsüzlük cezası kesileceği öngörüldüğünden; yevmiye defteri kayıtlarının muhasebe standartlarına uygun tutulmadığının vergi inceleme raporu eki tutanakla ve davacı kurum temsilcisinin beyanıyla sabit olması karşısında, davacı adına anılan yasa maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında, hukuka aykırılık görülmediği, gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu 2014 yılı vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin, 2014/Nisan-Haziran, Temmuz-Ağustos, Ekim-Aralık dönemlerine ait geçici vergilere ilişkin olarak kesilen vergi ziyaı cezalarının ve 2014 yılına ilişkin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353’üncü maddesinin 1’inci fıkrası ile mükerrer 355’inci maddeleri uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılmasına, aynı Kanunu’nun 353’üncü maddesinin 6’ncı fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Önceki dilekçelerindeki iddiaların tekrarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik davalının istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi …Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi …Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın …Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 22/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.