DANIŞTAY İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU 2022/1134 E. , 2022/2558 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas No : 2022/1134
Karar No : 2022/2558
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Sendikası
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Bakanlığı
VEKİLLERİ : Hukuk Müşaviri Av. …
Hukuk Müşaviri …
İSTEMİN KONUSU : Danıştay Onikinci Dairesinin 26/05/2021 tarih ve E:2019/1223, K:2021/3161 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: 30/07/2010 tarih ve 27657 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Kurum ve Kuruluşlarında Görevli Personele Döner Sermaye Gelirlerinden Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik ile 12/05/2006 tarih ve 26166 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Kurum ve Kuruluşlarında Görevli Personele Döner Sermaye Gelirlerinden Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmelik’te yapılan değişikliklerle ilgili eksik düzenlemelerin giderilmesi istemiyle yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Onikinci Dairesinin 26/05/2021 tarih ve E:2019/1223, K:2021/3161 sayılı kararıyla;
Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 22/11/2016 tarih ve E:2014/2719, K:2016/3070 sayılı usulî bozma kararı üzerine işin esası incelenmiş,
Dava konusu 30/07/2010 tarih ve 27657 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Kurum ve Kuruluşlarında Görevli Personele Döner Sermaye Gelirlerinden Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik ile 12/05/2006 tarih ve 26166 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Kurum ve Kuruluşlarında Görevli Personele Döner Sermaye Gelirlerinden Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmelik’te yapılan değişikliklerle ilgili eksik düzenlemelerin giderilmesi istemiyle yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemde hukuka, kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı Sendika tarafından, yargılama sırasında Yönetmeliğin kapsamına sözleşmeli personel ve açıktan vekil olarak atananların da alındığı, hekim dışı personelin de Yönetmeliğin 5. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenmesi taleplerinin karşılandığı dikkate alındığında, haklılıklarının ortaya çıktığı ve lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği, mesai dışı çalışma puanına ilişkin düzenlemenin hakkaniyete aykırı olduğu; yıllık izin, hastalık izni, şua izni gibi personelin izinli olduğu dönemlerde personele döner sermaye ek ödeme ödenmemesine ilişkin düzenlemenin Kanun’a aykırı olduğu; Toplum Sağlığı Merkezi çalışanlarının Yönetmeliğin Ek-1 maddesinde öngörülen %20 oranında ek puandan yararlandırılması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, haksız ve mesnetsiz olan temyiz başvurusunun reddine karar verilmesi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’NIN DÜŞÜNCESİ : Daire kararının, dava konusu Yönetmeliğin 2. maddesindeki ve 5. maddesinin üçüncü fıkrasındaki düzenlemenin, dayanak 209 sayılı Kanun’un 5. ve ek 3. maddesiyle benzer mahiyette olduğu anlaşılmakla, söz konusu düzenlemelerde eksiklik, dayanak üst norma ve hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddi ile Daire kararının gerekçeli onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
İLGİLİ MEVZUAT :
209 sayılı Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Kurumları ile Esenlendirme (Rehabilitasyon) Tesislerine Verilecek Döner Sermaye Hakkında Kanun’un 5947 sayılı Kanun’la değişik 5. maddesinin üçüncü fıkrasının dava konusu işlemin tesis edildiği tarih itibarıyla yürürlükteki şeklinde, “Personelin katkısıyla elde edilen döner sermaye gelirlerinden, döner sermayeli sağlık kurum ve kuruluşlarında görevli olan memurlar ile bu kurum ve kuruluşlarda 10/7/2003 tarihli ve 4924 sayılı Kanun uyarınca sözleşmeli olarak istihdam edilen sağlık personeline ve 13/12/1983 tarihli ve 181 sayılı Sağlık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin ek 3 üncü maddesine göre istihdam edilen sözleşmeli personele mesai içi veya mesai dışı ayrımı yapılmaksızın ek ödeme yapılabilir. Sağlık kurum ve kuruluşlarında Bakanlıkça belirlenen hizmet sunum şartları ve kriterleri de dikkate alınmak suretiyle, bu ödemenin oranı ile esas ve usûlleri; personelin unvanı, görevi, çalışma şartları ve süresi, hizmete katkısı, performansı, tetkik, eğitim-öğretim ve araştırma faaliyetleri ile muayene, ameliyat, anestezi, girişimsel işlemler ve özellik arz eden riskli bölümlerde çalışma gibi unsurlar esas alınarak Maliye Bakanlığının uygun görüşü üzerine Sağlık Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.”; dördüncü fıkrasında, “Personelin katkısıyla elde edilen döner sermaye gelirlerinden personele bir ayda yapılacak ek ödemenin tutarı, ilgili personelin bir ayda alacağı aylık (ek gösterge dahil), yan ödeme ve her türlü tazminat (makam, temsil ve görev tazminatı ile yabancı dil tazminatı hariç) toplamının; klinik şefleri ve şef yardımcıları ile uzman tabip kadrosuna atanan profesör ve doçentlerde yüzde 800’ünü, uzman tabip ve tıpta uzmanlık mevzuatında belirtilen dallarda bu mevzuat hükümlerine göre uzman olanlar ile uzman diş tabiplerinde yüzde 700’ünü, pratisyen tabip ve diş tabiplerinde yüzde 500’ünü, idari sağlık müdür yardımcısı, hastane müdürü ve eczacılarda yüzde 250’sini, başhemşirelerde yüzde 200’ünü, diğer personelde ise yüzde 150’sini geçemez. İşin ve hizmetin özelliği dikkate alınarak yoğun bakım, doğumhane, yeni doğan, süt çocuğu, yanık, diyaliz, ameliyathane, enfeksiyon, özel bakım gerektiren ruh sağlığı, organ ve doku nakli, acil servis ve benzeri sağlık hizmetlerinde çalışan personel için yüzde 150 oranı, yüzde 200 olarak uygulanır. Nöbet hizmetleri hariç olmak üzere mesai saatleri dışında gelir getirici çalışmalarından doğan katkılarına karşılık olarak tabip, diş tabibi ve tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman olanlara bu fıkradaki oranların yüzde 30’unu, diğer personele yüzde 20’sini geçmeyecek şekilde ayrıca ek ödeme yapılır. Sözleşmeli olarak istihdam edilen personele yapılacak ek ödemenin tutarı ise, aynı birimde aynı unvanlı kadroda çalışan ve hizmet yılı aynı olan emsali personel esas alınarak belirlenir ve bunlara yapılacak ek ödeme hiçbir şekilde emsaline yapılabilecek ek ödeme üst sınırını geçemez.” hükmüne yer verilmiştir.
209 sayılı Kanun’a 5947 sayılı Kanun’la eklenen Ek 3. maddesinin birinci fıkrasının dava konusu işlemin tesis edildiği tarih itibarıyla yürürlükteki şeklinde, “Sağlık Bakanlığı ile Refik Saydam Hıfzısıhha Merkezi Başkanlığı kadro ve pozisyonlarına (döner sermaye dahil) atanan ve 5 inci madde (altıncı fıkra kapsamında ek ödeme alanlar hariç) gereğince döner sermaye gelirlerinden ek ödeme alan klinik şef ve şef yardımcılarına en yüksek Devlet memuru aylığının (ek gösterge dahil) % 410’u, uzman tabip, tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman olanlar ile uzman diş tabiplerine % 335’i ve pratisyen tabip ve diş tabiplerine ise % 180’i oranında, her ay herhangi bir katkıya bağlı olmaksızın döner sermaye gelirlerinden ek ödeme yapılır. Bu ödemeye hak kazanılmasında ve ödenmesinde aylıklara ilişkin hükümler uygulanır.” hükmü yer almıştır.
25/02/2011 tarih ve 27857 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6111 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 190. maddesi ile Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Kurumları ile Esenlendirme (Rehabilitasyon) Tesislerine Verilecek Döner Sermaye Hakkında Kanun’un üçüncü ve dördüncü fıkraları, “Personelin katkısıyla elde edilen döner sermaye gelirlerinden, döner sermayeli sağlık kurum ve kuruluşlarında görevli olan memurlar ve sözleşmeli personel ile açıktan vekil olarak atananlara mesai içi veya mesai dışı ayrımı yapılmaksızın ek ödeme yapılabilir. Ancak ilgili kanunları uyarınca, mesai saatleri dışında özelde çalışma hakkı bulunanlardan bu hakkı kullananlara bu Kanunun ek 3 üncü maddesine göre yapılan ödemeden başka ek ödeme yapılmaz. Sağlık kurum ve kuruluşlarında Bakanlıkça belirlenen hizmet sunum şartları ve kriterleri de dikkate alınmak suretiyle, bu ödemenin oranı ile esas ve usulleri; personelin unvanı, görevi, çalışma şartları ve süresi, hizmete katkısı, performansı, tetkik, eğitim-öğretim ve araştırma faaliyetleri ile muayene, ameliyat, anestezi, girişimsel işlemler ve özellik arz eden riskli bölümlerde çalışma gibi unsurlar esas alınarak Maliye Bakanlığının uygun görüşü üzerine Sağlık Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.
Personelin katkısıyla elde edilen döner sermaye gelirlerinden personele bir ayda yapılacak ek ödemenin tutarı, ilgili personelin bir ayda alacağı aylık (ek gösterge dâhil), yan ödeme ve her türlü tazminat (makam, temsil ve görev tazminatı ile yabancı dil tazminatı hariç) toplamının; klinik şefleri ve şef yardımcıları ile uzman tabip kadrosuna atanan profesör ve doçentlerde yüzde 800’ünü, uzman tabip ve tıpta uzmanlık mevzuatında belirtilen dallarda bu mevzuat hükümlerine göre uzman olanlar ile uzman diş tabiplerinde yüzde 700’ünü, pratisyen tabip ve diş tabiplerinde yüzde 500’ünü, idari sağlık müdür yardımcısı, hastane müdürü ve eczacılarda yüzde 250’sini, başhemşirelerde yüzde 200’ünü, diğer personelde ise yüzde 150’sini geçemez. İşin ve hizmetin özelliği dikkate alınarak yoğun bakım, doğumhane, yeni doğan, süt çocuğu, yanık, diyaliz, ameliyathane, enfeksiyon, özel bakım gerektiren ruh sağlığı, organ ve doku nakli, acil servis ve benzeri sağlık hizmetlerinde çalışan personel için yüzde 150 oranı, yüzde 200 olarak uygulanır. Nöbet hizmetleri hariç olmak üzere mesai saatleri dışında gelir getirici çalışmalarından doğan katkılarına karşılık olarak tabip, diş tabibi ve tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman olanlara bu fıkradaki oranların yüzde 30’unu, diğer personele yüzde 20’sini geçmeyecek şekilde ayrıca ek ödeme yapılır. Sözleşmeli olarak istihdam edilen personele yapılacak ek ödemenin tutarı ise, aynı birimde aynı unvanlı kadroda çalışan ve hizmet yılı aynı olan emsali personel esas alınarak belirlenir ve bunlara yapılacak ek ödeme hiçbir şekilde emsaline yapılabilecek ek ödeme üst sınırını geçemez. Bu fıkra uyarınca personele her ay yapılacak ek ödeme tutarı, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin ek 3 üncü maddesi uyarınca kadro ve görev unvanı veya pozisyon unvanı itibarıyla belirlenmiş olan ek ödeme tutarından az olamaz. Bu kapsamdaki personel için 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin ek 3 üncü maddesinin üçüncü fıkrası hükmü uygulanmaz.” şeklinde değiştirilmiştir.
Dava tarihi itibarıyla yürürlükte olan 12/05/2006 tarih ve 26166 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Kurum ve Kuruluşlarında Görevli Personele Döner Sermaye Gelirlerinden Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmelik’in, dava konusu 30/07/2010 tarih ve 27657 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Kurum ve Kuruluşlarında Görevli Personele Döner Sermaye Gelirlerinden Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelikle değişik “Kapsam” başlıklı 2. maddesinde, “(1) Bu Yönetmelik, Refik Saydam Hıfzıssıhha Merkezi Başkanlığı hariç olmak üzere Sağlık Bakanlığına bağlı döner sermayeli sağlık kurum ve kuruluşlarında görevli olan memurlar ile bu kurum ve kuruluşlarda 10/7/2003 tarihli ve 4924 sayılı Eleman Temininde Güçlük Çekilen Yerlerde Sözleşmeli Sağlık Personeli Çalıştırılması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun uyarınca sözleşmeli olarak istihdam edilen sağlık personelini, 13/12/1983 tarihli ve 181 sayılı Sağlık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin ek 3 üncü maddesine göre istihdam edilen sözleşmeli personeli, 4/11/1981 tarihli ve 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 38 inci maddesine göre Sağlık Bakanlığına bağlı sağlık kurum ve kuruluşlarında görevlendirilen personeli, diğer kamu kurum ve kuruluşlarının kadrolarında bulunan ve haftanın belirli gün veya saatlerinde veyahut belirli vakalar ve işler için görevlendirilen sağlık personeli ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının kadrolarında bulunan ve en az bir ay itibarıyla belirli bir süre için görevlendirilen sağlık personelini kapsar.” düzenlemesine yer verilmiş olup, yapılan değişiklikle “Tanımlar” başlıklı 4. maddesinin birinci fıkrasının (o) bendinde yer alan “Mesai dışı çalışma puanı” madde metninden çıkartılmıştır.
Dava konusu Yönetmelik’in 5. maddesinin birinci fıkrasının (jj) bendi değiştirilerek “Kuruluşlarda sağlık müdürlüğü ve sağlık grup başkanlıklarında çalışan personele il performans puan ortalamasının %10’u oranında ek puan verilir.”; aynı maddeye eklenen üçüncü fıkrasında, “Sağlık Bakanlığı kadro ve pozisyonlarına (döner sermaye dâhil) atanan ve 209 sayılı Kanunun 5 inci maddesi (altıncı ve yedinci fıkra kapsamında ek ödeme alanlar hariç) gereğince döner sermaye gelirlerinden ek ödeme alan klinik şef ve şef yardımcılarına en yüksek Devlet memuru aylığının (ek gösterge dâhil) % 410’u, uzman tabip, tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman olanlar ile uzman diş tabiplerine % 335’i ve pratisyen tabip ve diş tabiplerine ise % 180’i oranında, her ay maaş ödemesi ile birlikte herhangi bir katkıya bağlı olmaksızın ek ödeme yapılır. Bu ödemeye hak kazanılmasında ve ödenmesinde aylıklara ilişkin hükümler uygulanır.
209 sayılı Kanunun Ek 3 üncü maddesi gereği yapılan aylık ek ödeme tutarı, bu Yönetmelik kapsamında aynı aya ilişkin olarak ek ödeme yapılması halinde, yapılacak ek ödeme tutarından mahsup edilir. 209 sayılı Kanunun Ek 3 üncü maddesi gereği yapılan ek ödemenin bu Yönetmelik kapsamında aynı aya ilişkin olarak yapılacak ek ödemeden fazla olması halinde aradaki fark geri alınmaz.” düzenlemesine yer verilmiştir.
Yönetmeliğe eklenen Ek 1. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinin (3) numaralı alt bendinde, “İdari bölge puanına göre 5 inci bölge olarak belirlenen toplum sağlığı merkezlerinde görev yapan personel ile idari bölge puanına göre beşinci bölgede birinci basamağa bağlı olarak hizmet veren entegre ilçe hastanelerinde görev yapan personele il performans puan ortalamasının %20’si oranında, 4 üncü bölgede görev yapan personele ise %10 oranında ek puan verilir.”; aynı maddenin birinci fıkrasının (ğ) bendinde ise, “5 inci maddenin birinci fıkrasının (jj) bendinde yer alan %10 oranı il sağlık müdürlüğü personeli için %20 olarak uygulanır. Bakanlık Merkez teşkilatına görevlendirilen İl sağlık müdürlüğü personeli için % 20 oranı % 10 olarak uygulanır.” düzenlemesi yer almıştır.
Uyuşmazlığa konu Yönetmelik, yargılama esnasında 04/03/2020 tarih ve 31058 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan ve 01/04/2020 tarihinde yürürlüğe konulan Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Tesislerinde Görevli Personele Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmelik ile yürürlükten kaldırılmış olup, anılan Yönetmelik de 12/08/2022 tarih ve 31921 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan ve 01/07/2020 tarihinde yürürlüğe konulan Sağlık Bakanlığı Ek Ödeme Yönetmeliği ile yürürlükten kaldırılmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan;
“a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması” sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen kararın, dava konusu Yönetmelik’in 2. maddesi ile 5. maddesinin üçüncü fıkrası dışındaki kısmı usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bu kısımlarının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Kararın, Yönetmeliğin 2. maddesi ile 5. maddesinin üçüncü fıkrasına ilişkin kısmına gelince;
Temyize konu Daire kararında, uyuşmazlığa konu edilen Yönetmelik’in dayanağı 209 sayılı Kanun’un 5. maddesinin, yargılama sırasında yapılan değişiklik doğrultusunda davacının bir kısım talepleri karşılanacak şekilde davalı idare tarafından uygulandığına yer verilmesine rağmen, dava konusu işlemin tesis edildiği tarih itibarıyla uyuşmazlık hakkında üst hukuk normlarına uygunluğu yönünden hukuki bir değerlendirme yapılmaksızın hukuka, kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırılık görülmeyerek davanın reddine hükmedilmiştir.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun “Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar” başlıklı 49. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen, temyiz incelemesi sonunda Danıştayın kararı hukuka uygun bulursa onayacağı, kararın sonucu hukuka uygun olmakla birlikte gösterilen gerekçeyi doğru bulmaz veya eksik bulursa kararı, gerekçesini değiştirerek onayacağı yolundaki hüküm çerçevesinde usul ekonomisi gözetilerek Kurulumuzca bir değerlendirme yapılmıştır.
Davacı Sendikanın dava konusu Yönetmelik’in 2. maddesinin tüm çalışanları kapsamadığı iddiası ile ilgili olarak; döner sermaye ödemesinin kimlere ödeneceği hususu, 209 sayılı Kanun’un 5. maddesinde kurala bağlanmıştır. Anılan maddenin dava konusu işlemin tesis edildiği tarih itibarıyla yürürlükteki şeklinde, döner sermaye ödemesinin döner sermayeli sağlık kurum ve kuruluşlarında görevli olan memurlar ile bu kurum ve kuruluşlarda 10/07/2003 tarih ve 4924 sayılı Kanun uyarınca sözleşmeli olarak istihdam edilen sağlık personeline ve 13/12/1983 tarih ve 181 sayılı Sağlık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin Ek 3. maddesine göre istihdam edilen sözleşmeli personele yapılacağı kuralına yer verilmiş olup, dava konusu işlemin tesis edildiği tarih itibarıyla Yönetmelik maddesinin dayanak Kanun maddesine benzer şekilde düzenlendiği; sonrasında dayanak Kanun maddesinde yapılan değişiklikle kanun koyucu tarafından sözleşmeli personel ile açıktan vekil olarak atananların da madde kapsamına alınmış olmasının, tek başına dava konusu Yönetmelik maddesindeki düzenlemenin eksik düzenleme olarak değerlendirilmesini gerektirmeyeceği sonucuna varılmıştır.
Hekim dışı personelin dava konusu Yönetmelik’in 5. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenmesi gerektiği iddiası ile ilgili olarak; dayanak 209 sayılı Kanun’a 5947 sayılı Kanun’un 2. maddesiyle eklenen Ek 3. maddesiyle, döner sermaye gelirlerinden ek ödeme alan klinik şef ve şef yardımcılarına, uzman tabip, tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman olanlar ile uzman diş tabiplerine, pratisyen tabip ve diş tabiplerine her ay herhangi bir katkıya bağlı olmaksızın döner sermaye gelirlerinden ek ödeme yapılacağı kuralının getirildiği, dava konusu Yönetmelik hükmündeki düzenlemenin de bu kuralın tekrarı mahiyetinde olduğu görülmüştür.
Dolayısıyla, söz konusu düzenlemelerde eksiklik, dayanak üst norma ve hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Bu durumda, davanın reddi yolundaki Daire kararının bu kısmında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2. Danıştay Onikinci Dairesinin temyize konu 26/05/2021 tarih ve E:2019/1223, K:2021/3161 sayılı kararının, dava konusu Yönetmelik’in 2. maddesi ile 5. maddesinin üçüncü fıkrası dışındaki kısmı yönünden davanın reddine ilişkin kısmının ONANMASINA,
3. Anılan Daire kararının dava konusu Yönetmelik’in 2. maddesi ve 5. maddesinin üçüncü fıkrasına ilişkin kısmının ise yukarıda belirtilen gerekçeyle ONANMASINA,
4. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (onbeş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/09/2022 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY
X- Davacı Sendika tarafından, 30/07/2010 tarih ve 27657 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren “Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Kurum ve Kuruluşlarında Görevli Personele Döner Sermaye Gelirlerinden Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik” ile 12/05/2006 tarih ve 26166 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren “Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Kurum ve Kuruluşlarında Görevli Personele Döner Sermaye Gelirlerinden Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmelik”te yapılan değişikliklerle ilgili eksik düzenlemelerin giderilmesi istemiyle yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davada; Danıştay Onikinci Dairesince verilen davanın reddi yolundaki kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
Daire tarafından; dava konusu 30/07/2010 tarih ve 27657 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren “Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Kurum ve Kuruluşlarında Görevli Personele Döner Sermaye Gelirlerinden Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik” ile 12/05/2006 tarih ve 26166 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Kurum ve Kuruluşlarında Görevli Personele Döner Sermaye Gelirlerinden Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmelikte yapılan değişikliklerle ilgili eksik düzenlemelerin giderilmesi istemiyle yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemde hukuka, kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Mahkeme kararlarının, hüküm fıkrası ve hükmün dayandığı gerekçe ile bir bütün olduğu, gerekçesiz karar verilmesinin mümkün olmadığı açık olduğuna göre, gerekçenin hem temyiz incelemesini yapacak merci açısından, hem de kararı uygulayacak olan idare açısından yeterli açıklıkta olması gerektiğinde kuşku yoktur.
Yargılama hukukunda, yargı (hüküm), uyuşmazlığı çözmekle görevli ve yetkili yargı yerinin yargılama sürecinin sonunda ulaştığı “sonuç”tur. Gerekçe, yargıcın çözümlemek durumunda olduğu uyuşmazlığa uygulanması gereken soyut hukuk kuralının saptanmasında, yorumlanmasında ve tüm ayrıntılarıyla ortaya konulup nitelendirilen maddi olaya uygulanmasında izlemiş olduğu yöntemi gösteren ve bu özelliği sebebiyle, yargılamanın nesnelliği ile varılan yargının doğruluğu konusunda davanın taraflarına güven, üst yargı yerine de denetleme olanağı veren açıklamadır.
Davacı Sendika tarafından, dava konusu Yönetmeliğin 2. maddesinin ve 5. maddesinin üçüncü fıkrasının eksik düzenlendiği iddiaları nedeniyle hukuka aykırı olduğu ileri sürülen düzenlemenin öncelikle hukuki irdelemesinin yapılması, varılacak sonuca göre de hukuki denetiminin yapılması gerekmektedir.
Öte yandan, söz konusu maddeler ile ilgili olarak uyuşmazlığın esası yönünden Dairece henüz bir inceleme yapılmamış olduğundan, kararın usul ekonomisinden bahisle gerekçeli onanması halinde “iki dereceli yargılama” öngörülen dava konusu uyuşmazlıkta, tek dereceli yargılama suretiyle kesin nitelikte karar verilmesi gibi bir sonucun ortaya çıkacağı da açıktır.
Bu durumda, Dairece dava konusu Yönetmeliğin 2. maddesine ve 5. maddesinin üçüncü fıkrasına yönelik olarak dayanağı düzenleme yönünden bir değerlendirme yapılmadan ve herhangi bir gerekçeye yer verilmeden işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmasında hukuki isabet görülmediğinden, Daire kararının bu kısmının bozulması gerektiği oyuyla, karara katılmıyoruz.