Danıştay 8. Daire Başkanlığı         2019/3024 E.  ,  2022/4983 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2019/3024
Karar No : 2022/4983

DAVACI : …

DAVALI : … Bakanlığı
VEKİLİ : Hukuk Müşaviri …

DAVANIN KONUSU :
01.02.2017 tarih ve 29966 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Millî Eğitim Bakanlığı Özel Ulaştırma Hizmetleri Mesleki Eğitim ve Geliştirme Kursları Yönetmeliği’nin ”Özel ulaştırma hizmetleri mesleki eğitim ve geliştirme kurslarının açılması” başlığını taşıyan 6. maddesinin 2 ve 3. fıkralarının yürürlükten kaldırılmasına ilişkin 01.07.2018 tarih ve 30465 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Millî Eğitim Bakanlığı Özel Ulaştırma Hizmetleri Mesleki Eğitim ve Geliştirme Kursları Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. fıkrasında yer alan ”ikinci, üçüncü (…) fıkraları yürürlükten kaldırılmış” ifadesinin iptali istenilmektedir.

DAVACININ İDDİALARI :
Özel ulaştırma hizmetleri mesleki eğitim ve geliştirme kurslarının açılışında illerin nüfus sayısının esas alındığı kota uygulamasının, kurumların uzun vadeli varlığının muhtemel rekabet nedeniyle riske atılmasını engellediği, kota uygulamasının kaldırılmasının kurumlar için öngörülmez risk teşkil edeceği, faaliyette bulunanların müktesep haktan yoksun bırakıldığı, idarenin sürekliliği ve güven ilkesinin ihlal edildiği öne sürülmektedir.
DAVALININ SAVUNMASI :
Davaya konu değişikliğin, Danıştay Onbeşinci Dairesi’nin 01.02.2018 tarih ve E:2018/3 sayılı yürütmenin durdurulması kararının gereğinin yerine getirilmesi amacıyla, 2547 sayılı Kanunun 28. maddesi uyarınca tesis edildiği, ancak anılan kararın, İdari Dava Daireleri Kurulu’nun 02.07.2018 tarih ve E:2018/180 sayılı kararı ile kaldırıldığı; özel ulaştırma hizmetleri mesleki eğitim ve geliştirme kurslarının açılışında illerin nüfus sayısının esas alındığı kota uygulamasının gerçekleştirilmesi amacıyla mevzuat değişikliği çalışmalarının yapıldığı savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ….
DÜŞÜNCESİ : Dava konusu düzenlemenin iptal edilmesi gerektiği düşünülmektedir.

DANIŞTAY SAVCISI : …
DÜŞÜNCESİ : 01.07.2018 tarihli ve 30465 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Millî Eğitim Bakanlığı Özel Ulaştırma Hizmetleri Mesleki Eğitim ve Geliştirme Kursları Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. maddesi ile Millî Eğitim Bakanlığı Özel Ulaştırma Hizmetleri Mesleki Eğitim ve Geliştirme Kursları Yönetmeliği’nin 6. maddesinin yürürlükten kaldırılan 2. ve 3. fıkralarının iptali istenilmektedir.

Millî Eğitim Bakanlığı Özel Ulaştırma Hizmetleri Mesleki Eğitim ve Geliştirme Kursları Yönetmeliği’nin 6. maddesi;
“(1)Kurslara; Kanun, Yönetmelik, Özel Öğretim Kurumları Standartlar Yönergesi hükümleri ve illerin nüfus sayısına göre bu Yönetmelikte belirtilen eğitim ve öğretim faaliyetlerini yürütmek üzere en az ön lisans mezunu olan gerçek kişi kurucu adına veya kurucu temsilcisi en az ön lisans mezunu tüzel kişi olan kurucu adına Bakanlıkça kurum açma izni ile iş yeri açma ve çalışma ruhsatı düzenlenir.
(2) Merkez ilçe ve ilçelerin nüfusuna göre merkez ilçe ve ilçede açılacak kurum sayısı belirlenirken Türkiye İstatistik Kurumunun her yıl belirlediği sayılar esas alınır. Nüfus sayısı;
a) 300.000’in altında olan her il için 3,
b) 300.000’den fazla olan illerde ise ilk 300.000 nüfus için 3 ve sonraki her 200.000 nüfus için ilave 1, kurs açılmasına izin verilir. Toplam nüfusu 50.000’in altında olan ilçelerde ise kurs açılamaz.
(3) Nüfusu azalan il/ilçelerde, mevcut kurslar faaliyetlerine devam eder. Ancak bu il/ilçelerdeki kursların herhangi bir nedenle kapatılması halinde yeni kurs açılması ikinci fıkra hükümlerine göre belirlenir.
(4) Bakanlıkça her yıl kurs açılacak il ve ilçeler Genel Müdürlüğün internet sayfasında ilan edilir. Yönetmeliğin 5 inci maddesinde belirtilen kurucu veya kurucu temsilcisine ait şartları taşıyanlardan kurs açmak isteyenler, ilan tarihinden itibaren bir ay içerisinde; kurs açmak istediği il ve ilçeyi, kurucu veya kurucu temsilcisinin kimlik, adres, iletişim ve öğrenim durumu bilgilerini, Genel Müdürlüğün internet sayfasında yer alan başvuru ekranından girerek müracaat eder. Başvurular ilan tarihinden itibaren bir yıl geçerlidir.
(5) Genel Müdürlükçe ilk müracaat eden kurucu veya kurucu temsilcisine ait kimlik bilgileri, öğrenim durumu ve adli sicil sorgulaması yapılır. Sorgulama sonucunda kurs açmasında sakınca görülmeyen müracaat sahibine, Yönetmeliğin 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen belgeleri üç ay içerisinde tamamlayıp il/ilçe millî eğitim müdürlüğüne vermesi gerektiği yazı ile bildirilir. Kurs açılacak il/ilçe milli eğitim müdürlüklerine de durum yazı ile bildirilir. Kurs açmak üzere müracaat eden kurucu veya kurucu temsilcisi verilen süre sonuna kadar belgelerini eksiksiz olarak teslim etmezse veya il/ilçe millî eğitim müdürlüğünce yapılan inceleme sonucunda belgelerinin ilgili mevzuata uygun olmadığı tespit edilirse bu durum yazı ile müracaat sahibine bildirilir ve yazı ekinde belgeler iade edilir. Ayrıca konu hakkında Genel Müdürlüğe bilgi verilir. Bu kurucu veya kurucu temsilcisine iki yıl süre ile kurs açmak için Genel Müdürlüğün internet sayfasında yer alan başvuru ekranı girişine izin verilmez.
(6) Genel Müdürlüğün internet sayfasında yer alan başvuru ekranına aynı il veya ilçe sınırları içinde birden fazla kurs açma müracaatı olması durumunda, müracaat eden farklı kişiler ilk müracaattan itibaren sıralanarak farklı kişiler tarafından açılacak kurs sayısı kadar müracaat edilmesi halinde tümüne, farklı kişiler tarafından açılacak kurs sayısından fazla müracaat edilmiş olması halinde ise başvuru sırasına göre beşinci fıkra hükümleri doğrultusunda işlem başlatılır. Müracaat edenlerin belgelerinin iade edilmesi durumunda sırasıyla sonraki müracaat edenler için aynı işlem uygulanır.
(7) Kurs açılabilmesi için en az üç derslik bulunması gerekir. Kurs binasında aranacak diğer şartlar Özel Öğretim Kurumları Standartlar Yönergesine göre belirlenir.” şeklinde düzenlenmiş iken 01.07.2018 tarihli ve 30465 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Millî Eğitim Bakanlığı Özel Ulaştırma Hizmetleri Mesleki Eğitim ve Geliştirme Kursları Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. maddesi ile yapılan değişikle;
“1/2/2017 tarihli ve 29966 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Millî Eğitim Bakanlığı Özel Ulaştırma Hizmetleri Mesleki Eğitim ve Geliştirme Kursları Yönetmeliğinin 6 ncı maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş; ikinci, üçüncü, dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları yürürlükten kaldırılmış ve yedinci fıkrasının birinci cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
(1) Kurslara; en az ön lisans mezunu gerçek kişi kurucu veya kurucu temsilcisi en az ön lisans mezunu olan tüzel kişi adına Kanun, Yönetmelik ve Özel Öğretim Kurumları Standartlar Yönergesi hükümleri doğrultusunda kurum açma izni ile iş yeri açma ve çalışma ruhsatı düzenlenir.”
“Özel ulaştırma hizmetleri mesleki eğitim ve geliştirme kursları kullanım hakkının tamamı kuruma ait müstakil binalarda açılır.” hükmü içermektedir.
Anayasa’nın 2. maddesinde, Türkiye Cumhuriyetinin bir hukuk devleti olduğu belirtilmiş ve Anayasa Mahkemesi kararlarında hukuk devleti, insan haklarına dayanan, bu hak ve özgürlükleri koruyup güçlendiren, eylem ve işlemleri hukuka uygun olan, her alanda adaletli bir hukuk düzeni kurup bunu geliştirerek sürdüren, hukuk güvenliğini gerçekleştiren, Anayasaya aykırı durum ve tutumlardan kaçınan, hukuku tüm devlet organlarına egemen kılan, Anayasa ve yasalarla kendini bağlı sayan, yargı denetimine açık olan devlet olarak tanımlanmıştır.
Hukuk devletinde, idareye tanınan düzenleme yapma yetkisi mutlak ve sınırsız olmayıp, düzenlemelerin üst hukuk normlarına, kamu yararına ve hukuken geçerli sebeplere dayanması gerekmektedir.
İdare tarafından verilmiş olan savunmada, Danıştay 15. Dairesinin E:2018/3 sayılı kararının dava konusu düzenlemenin sebep unsurunu oluşturduğu, çünkü ilgili kararın özel ulaştırma hizmetleri mesleki eğitim ve geliştirme kurslarının açılışında illerin nüfus sayısının esas alındığı kota uygulamasının yürütülmesinin durdurulduğu ifade edilmiştir.
Ancak, Danıştay Onbeşinci Dairesinin E:2018/3 sayılı kararının kurslarının açılışında illerin nüfus sayısının esas alındığı kota uygulamasına ilişkin olmadığı; kurs açma izni verilmesinde internetten yapılan başvurularda zaman önceliğinin esas alınmasına ilişkin Millî Eğitim Bakanlığı Özel Ulaştırma Hizmetleri Mesleki Eğitim ve Geliştirme Kursları Yönetmeliği’nin 6. maddesinin 5. fıkrasına ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.
Öte yandan, dava konusu düzenleme ile ilgili olmamasının yanında, E:2018/3 sayılı yürütmenin durdurulması kararı, İdari Dava Daireleri Kurulu’nun 02.07.2018 tarih ve E:2018/180 sayılı kararı ile kaldırılmıştır.
Sonuç olarak, her ne kadar özel ulaştırma hizmetleri mesleki eğitim ve geliştirme kurslarının açılışında illerin nüfus sayısının esas alındığı kota uygulamasına ilişkin hükümleri yürürlükten kaldıran düzenlemenin iptali istenilmiş ise de; davalı idarece idari işlemin sebep unsurunun değerlendirilmesinde açıkça hataya düşüldüğü, diğer bir ifadeyle sebep unsurunda hukuken geçerli sebeplere dayanılmadığı anlaşıldığından, söz konusu düzenlemenin iptali gerekeceği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ SÜREÇ :
Dava; 01.02.2017 tarih ve 29966 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Millî Eğitim Bakanlığı Özel Ulaştırma Hizmetleri Mesleki Eğitim ve Geliştirme Kursları Yönetmeliği’nin ”Özel ulaştırma hizmetleri mesleki eğitim ve geliştirme kurslarının açılması” başlığını taşıyan 6. maddesinin 2 ve 3. fıkralarının yürürlükten kaldırılmasına ilişkin 01.07.2018 tarih ve 30465 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Millî Eğitim Bakanlığı Özel Ulaştırma Hizmetleri Mesleki Eğitim ve Geliştirme Kursları Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. fıkrasında yer alan ”ikinci, üçüncü (…) fıkraları yürürlükten kaldırılmış” ifadesinin iptali istemiyle açılmıştır.

İNCELEME VE GEREKÇE:

İLGİLİ MEVZUAT:
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 2. maddesinde, Türkiye Cumhuriyeti’nin, toplumun huzuru, milli dayanışma ve adalet anlayışı içinde, insan haklarına saygılı, Atatürk milliyetçiliğine bağlı, başlangıçta belirtilen temel ilkelere dayanan, demokratik, laik ve sosyal bir hukuk Devleti olduğu kurala bağlanmıştır.
5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu’nun ”Kurum açma izni” başlığını taşıyan 3. maddesinde; ”Bir kurumda öğretime başlayabilmek için kurum açma izni alınması zorunludur. İzin başvuruları ilgili millî eğitim müdürlüğüne yapılır. Valilikçe yapılan inceleme sonucunda açılması uygun görülen okullar dışındaki kurumlara kurum açma izni verilir. Valilikçe açılması uygun görülen okullara ilişkin başvurular ise kurum açma izni verilmek üzere Bakanlığa gönderilir.
(..)
Kurum açma izni talebinin valilikçe reddedilmesi hâlinde, kurucu veya kurucu temsilcisi tarafından taleplerinin reddine ilişkin işlemin tebliğinden itibaren onbeş iş günü içinde Bakanlığa itirazda bulunulabilir. İtiraz, Bakanlıkça onbeş iş günü içinde karara bağlanır.
Kurum açma izni alınmadıkça, kuruma öğrenci kaydı yapılamaz.
Kurum açma izni verilmesi, binanın kullanılış amaçlarına ve Bakanlıkça belirlenen standartlara uygun ve yeterli bulunmasıyla birlikte aşağıdaki şartların yerine getirilmesine bağlıdır:
a) Ders araç-gerecinin kurumun amaç ve ihtiyaçları için yeterli olduğunun bir rapor ile tespit edilmesi.
b) Kurumun; yönetici, öğretmen ve diğer personelinin sayı ve nitelikleri yönünden uygun bulunması ve bu kurumda çalışacaklarının belgelendirilmesi.
c) Kurumun yönetmelikleriyle öğretim programının Bakanlıkça incelenip onanmış olması.
(…) ” kuralına yer verilmiştir.
Millî Eğitim Bakanlığı Özel Ulaştırma Hizmetleri Mesleki Eğitim ve Geliştirme Kursları Yönetmeliği’nin, dava konuya konu Yönetmelik değişikliğinin yapıldığı tarih itibarıyla yürürlükte olan haliyle ”Dayanak” başlığını taşıyan 3. maddesinde; ”Bu Yönetmelik, 10/7/2003 tarihli ve 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, 8/2/2007 tarihli ve 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu, 26/9/2011 tarihli ve 655 sayılı Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ve 25/8/2011 tarihli ve 652 sayılı Millî Eğitim Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye dayanılarak hazırlanmıştır.” kuralı yer almıştır.
01.02.2017 tarih ve 29966 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Millî Eğitim Bakanlığı Özel Ulaştırma Hizmetleri Mesleki Eğitim ve Geliştirme Kursları Yönetmeliği’nin davaya konu değişiklik öncesi ”Özel mesleki yeterlilik kurslarının açılması” başlığını taşıyan 6. maddesinde ”(1)Kurslara; Kanun, Yönetmelik, Özel Öğretim Kurumları Standartlar Yönergesi hükümleri ve illerin nüfus sayısına göre bu Yönetmelikte belirtilen eğitim ve öğretim faaliyetlerini yürütmek üzere en az ön lisans mezunu olan gerçek kişi kurucu adına veya kurucu temsilcisi en az ön lisans mezunu tüzel kişi olan kurucu adına Bakanlıkça kurum açma izni ile iş yeri açma ve çalışma ruhsatı düzenlenir.
(2) Merkez ilçe ve ilçelerin nüfusuna göre merkez ilçe ve ilçede açılacak kurum sayısı belirlenirken Türkiye İstatistik Kurumunun her yıl belirlediği sayılar esas alınır. Nüfus sayısı;
a) 300.000’in altında olan her il için 3,
b) 300.000’den fazla olan illerde ise ilk 300.000 nüfus için 3 ve sonraki her 200.000 nüfus için ilave 1,
kurs açılmasına izin verilir. Toplam nüfusu 50.000’in altında olan ilçelerde ise kurs açılamaz.
(3) Nüfusu azalan il/ilçelerde, mevcut kurslar faaliyetlerine devam eder. Ancak bu il/ilçelerdeki kursların herhangi bir nedenle kapatılması halinde yeni kurs açılması ikinci fıkra hükümlerine göre belirlenir. (…) kuralı yer almaktayken, 2 ve 3. fıkralar, 01.07.2018 tarih ve 30465 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Millî Eğitim Bakanlığı Özel Ulaştırma Hizmetleri Mesleki Eğitim ve Geliştirme Kursları Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. maddesinde; ”1/2/2017 tarihli ve 29966 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Millî Eğitim Bakanlığı Özel Ulaştırma Hizmetleri Mesleki Eğitim ve Geliştirme Kursları Yönetmeliğinin 6 ncı maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş; ikinci, üçüncü, dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları yürürlükten kaldırılmış ve yedinci fıkrasının birinci cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.” yer alan kuralı ile yürürlükten kaldırılmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Hukuk devletinde, idareye tanınan düzenleme yapma yetkisi mutlak ve sınırsız olmayıp, düzenlemelerin üst hukuk normlarına, kamu yararına ve hukuken geçerli sebeplere dayanması gerekmektedir. İdari işlemlerin hukuken geçerli bir sebebe dayanması, idare hukukunun temel ilkelerindendir. İdari işlemin sebep unsurunun, diğer bir ifade ile idareyi işlem yapmaya iten nedenin değerlendirilmesi, idarenin saydamlığı, idareye güven ilkeleri ve hukuk devleti anlayışının oluşumu noktasında büyük öneme sahiptir.
Davalı İdare tarafından verilmiş olan savunmada; davaya konu değişikliğin, Danıştay Onbeşinci Dairesi’nin 01.02.2018 tarih ve E:2018/3 sayılı yürütmenin durdurulması kararının gereğinin yerine getirilmesi amacıyla, 2547 sayılı Kanunun 28. maddesi uyarınca tesis edildiği, ancak anılan kararın, İdari Dava Daireleri Kurulu’nun 02.07.2018 tarih ve E:2018/180 sayılı kararı ile kaldırıldığı, özel ulaştırma hizmetleri mesleki eğitim ve geliştirme kurslarının açılışında illerin nüfus sayısının esas alındığı kota uygulamasının gerçekleştirilmesi amacıyla mevzuat değişikliği çalışmalarının yapıldığı savunulmuştur.
Ancak, Danıştay Onbeşinci Dairesinin 01.02.2018 tarih ve E:2018/3 sayılı yürütmenin durdurulması kararı incelendiğinde, kararın Millî Eğitim Bakanlığı Özel Ulaştırma Hizmetleri Mesleki Eğitim ve Geliştirme Kursları Yönetmeliği’nin 6. maddesinin 5. fıkrasına ilişkin olduğu, davaya konu özel ulaştırma hizmetleri mesleki eğitim ve geliştirme kurslarının açılışında illerin nüfus sayısının esas alındığı kota uygulamasının kaldırılmasına ilişkin olmadığı ve anılan kararın İdari Dava Daireleri Kurulu’nun 02.07.2018 tarih ve E:2018/180 sayılı kararı ile kaldırıldığı anlaşılmıştır.
Bu bağlamda; özel ulaştırma hizmetleri mesleki eğitim ve geliştirme kurslarının açılışında illerin nüfus sayısının esas alındığı kota uygulamasının kaldırılmasına ilişkin davaya konu düzenlemenin tesis edilmesinde, hukuken geçerli sebeplere dayanılmadığı, yargı kararının uygulandığından bahisle açık hataya düşüldüğü anlaşıldığından, hukuka aykırı olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Nitekim; dava konusu düzenleme sonrası, Millî Eğitim Bakanlığı Özel Ulaştırma Hizmetleri Mesleki Eğitim ve Geliştirme Kursları Yönetmeliği’nin 06.03.2019 tarih ve 30706 sayılı Yönetmelikle değişik 6. maddesinde, yargı kararının uygulanması amacıyla yeniden özel ulaştırma hizmetleri mesleki eğitim ve geliştirme kurslarının açılışında illerin nüfus sayısının esas alındığı kota uygulamasına yer verildiği görülmüştür.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. 01.07.2018 tarih ve 30465 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Millî Eğitim Bakanlığı Özel Ulaştırma Hizmetleri Mesleki Eğitim ve Geliştirme Kursları Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. maddesinde yer alan ”ikinci, üçüncü (…) fıkraları yürürlükten kaldırılmış” ifadesinin İPTALİNE
2. Aşağıda dökümü yapılan … TL yargılama giderinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,
3. Posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra istemi halinde davacıya iadesine,
4. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere,
21/09/2022 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY :
X- Dava; 01.02.2017 tarih ve 29966 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Millî Eğitim Bakanlığı Özel Ulaştırma Hizmetleri Mesleki Eğitim ve Geliştirme Kursları Yönetmeliğinin ”Özel ulaştırma hizmetleri mesleki eğitim ve geliştirme kurslarının açılması” başlığını taşıyan 6. maddesinin 2 ve 3. fıkralarının yürürlükten kaldırılmasına ilişkin 01.07.2018 tarih ve 30465 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Millî Eğitim Bakanlığı Özel Ulaştırma Hizmetleri Mesleki Eğitim ve Geliştirme Kursları Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. fıkrasında yer alan ”ikinci, üçüncü (…) fıkraları yürürlükten kaldırılmış” ifadesinin iptali istemiyle açılmıştır.
Millî Eğitim Bakanlığı Özel Ulaştırma Hizmetleri Mesleki Eğitim ve Geliştirme Kursları Yönetmeliğinin, dava konuya konu Yönetmelik değişikliğinin yapıldığı tarih itibarıyla yürürlükte olan haliyle ”Dayanak” başlığını taşıyan 3. maddesinde; ”Bu Yönetmelik, 10/7/2003 tarihli ve 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, 8/2/2007 tarihli ve 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu, 26/9/2011 tarihli ve 655 sayılı Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ve 25/8/2011 tarihli ve 652 sayılı Millî Eğitim Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye dayanılarak hazırlanmıştır.” kuralı yer almıştır.
İdare Hukukunun temel ilkeleri gereği; normlar hiyerarşisinde kanunlardan sonra gelen ve kanun hükmünlerine dayalı olarak ihdas edilen yönetmeliklerin, kanun hükümlerine aykırı olamayacağı ve kanun hükümlerini sınırlandıracak düzenlemeler getiremeyeceği açıktır.
Davaya konu Millî Eğitim Bakanlığı Özel Ulaştırma Hizmetleri Mesleki Eğitim ve Geliştirme Kursları Yönetmeliği, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, 8/2/2007 tarihli ve 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu, 26.09.2011 tarih ve 655 sayılı Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ve 25.08.2011 tarih ve 652 sayılı Millî Eğitim Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun
Hükmünde Kararnameye dayanılarak tesis edilmiştir. Dayanak hukuki düzenlemeler incelendiğinde, özel ulaştırma hizmetleri mesleki eğitim ve geliştirme kurslarının açılışında illerin nüfus sayısının esas alınacağına ilişkin bir kota uygulamasına yer verilmediği görülmüştür.
Bu bağlamda; davaya konu Millî Eğitim Bakanlığı Özel Ulaştırma Hizmetleri Mesleki Eğitim ve Geliştirme Kursları Yönetmeliğinin dayanağı olan kanuni düzenlemelerde, özel ulaştırma hizmetleri mesleki eğitim ve geliştirme kurslarının açılışında illerin nüfus sayısının esas alınacağına ilişkin bir kota uygulamasına yer verilmemiş olması nedeniyle, kanuni düzenlemeleri sınırlandıran kota uygulamasını kaldıran dava konusu düzenlemenin üst hukuk normlarına uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddi gerektiği oyu ile aksi yönde oluşan çoğunluk kararına katılmıyorum.