YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/35688
KARAR NO : 2014/19399
KARAR TARİHİ : 16.06.2014

MAHKEMESİ : ANKARA 3. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 15/05/2012
NUMARASI : 2010/774-2012/344

DAVA :Davacı vekili, davacının ihbar tazminatı ile ödenmeyen ücret, fazla mesai ve genel tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalılar asıl ve alt işverenlerden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın feragat nedeni ile davalı şirket yönünden reddine, davalı bakanlık yönünden ise kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Bakanlığın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2.Mahkemece davacının imzasız bordrodaki ücreti esas alınarak hesaplanan tazminat ve alacaklar hüküm altına alınmıştır. Dosyaya getirtilen prime esas kazancı gösteren sigorta kayıtlarında ise davacının çok daha düşük ücret ile çalıştığı belirtilmektedir. Davacı davalı kurumda yemek hizmeti alan alt işveren işçisi olarak çalışmaktadır. Alt işveren yargılamayı takip etmediğinden bu tür bordroların titizlikle değerlendirilmesi gerekir. Bu nedenle davacının görevi, meslekteki kıdemi dikkate alınarak emsal ücret araştırması yapılmalı ve belirlenen ücret üzerinden tazminat ve alacaklar hesaplanmalıdır. Eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalıdır.
3.Davacının davalı asıl işveren işyerinde 08.00-24.00 saatleri arası dinlenme süreleri hariç günde 11, haftada 66 saat çalıştığı kabul edilerek fazla mesai ücret alacağı hesaplanmıştır. Oysa dosyaya sunulan emsal kararlarda diğer aynı alt işveren işçilerinin daha kısa bir çalışma süresi ile çalıştıkları belirlenmiştir. Davacının görevi ve konumu nedeni ile diğer çalışanlardan farklı bir çalışma koşuluna sahip olduğu saptanmadan ve bu çelişki giderilmeden fazla mesai alacağının hesaplanması da isabetsiz olmuştur.
SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.