Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2014/9884 E. 2014/12234 K. 10.04.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/9884
KARAR NO : 2014/12234
KARAR TARİHİ : 10.04.2014

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 3. İŞ MAHKEMESİ (KADIKÖY 1. İŞ)
TARİHİ : 12/07/2011
NUMARASI : 2007/56-2011/522

DAVA :Davacı, yöneticilikten kaynaklanan ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Sosyal Sigortalar Kurumunda memur olarak çalışırken Birleşik İş Sendikası’nın Nisan 2002 tarihindeki 1. olağan genel kurulunda aday olup, sonrasında yönetim kurulunun üç üyesinden biri olduğunu ve genel örgütlenme sekreterliğine getirildiğini, anılan genel kurulda yönetim kurulu üyelerine 1250 TL ücret ödenmesinin ve buna memur maaş katsayısının ilavesinin kararlaştırıldığını, müvekkilinin Nisan 2002-Nisan 2004 tarihleri arasında ve sonrasında genel kurulu takiben 2007 Mayıs tarihine kadar profesyonel yönetici olarak görev yaptığını, 2003 yılında emekli olduğunu, 2002-2004 döneminde ücret alamadığını iddia ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 6.000 TL. ücret alacağının ödenmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili savunmasında özetle; davacı ile akdedilmiş herhangi bir hizmet sözleşmesi olmadığı gibi, davacının davalı sendikanın kurucu üyelerinden ve Nisan 2002 yılından itibaren 2007 yılında yapılan 3. olağan genel kurul toplantısına kadar gerçekleştirilen 2. olağan kongrede de genel merkez yürütme kurulu üyeliğine seçildiğini, sendikanın 24/01/2003 genel merkez yönetim kurulu toplantısında davacının profesyonel yöneticilikten ayrılarak görevine amatör yönetici olarak devam etmesi için işyerine başvurmasına karar verildiğini ve kararı davacının da imzaladığını, 21/04/2003 tarihinde emeklilik için çalıştığı Rize Bölge Hastanesi Başsavcılık birimine başvuruda bulunduğunu buna göre de sendikanın tüzüğü gereği sendika yöneticisine ücret ödenebilmesi için yöneticinin çalıştığı işyerinden sendikacılık yapmak üzere ücretsiz izne ayrılmayı istemesi gerektiği, bu durumda davacının hak ettiği herhangi bir ücret alacağının bulunmadığını, davayı kabul anlamına gelmemekle birlikte davacının ancak Nisan 2002 ile Ocak 2003 döneminde davacının ücretsiz izinli geçirdiği ve işyerinden herhangi bir ödeme yapılmayan süreler için aylık 1.250,00 TL den hesaplamayla bulunacak miktar talep edebileceğini belirtilerek davanın reddini savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, temel ihtilafın davacının davalı sendikada 2002-2004 döneminde 24 aylık süre içinde profesyonel ya da amatör yönetici olarak nitelendirilip nitelendirilemeyeceği noktasında toplandığı, 24/01/2003
tarihli Yönetim Kurulu Kararında davacının profesyonel yöneticilikten ayrılarak amatör yönetici olarak görevini devam ettirebilmesi için işyerine başvurmasına karar verildiği ve bu kararı davacının da imzaladığı, davacının bu karar ile profesyonel yöneticilik görevinin son bulacağı ve amatör yönetici olarak görevine devam edebileceği, her ne kadar Sendikalar Kanunu hükümlerine göre bir kişi emekli olduktan sonra profesyonel yönetici olması mümkünse de, taraflar arasında kurulan özel nitelikli sözleşme çerçevesinde, sendika tüzüğünün 46. maddesi göz önüne alındığında işten ayrılan, ama emeğini sadece sendikaya hasreden sendika yöneticilerinin ücretlendirileceğinin öngörüldüğü, bu hükümlerin 24/01/2003 tarihli davacının da imzasını taşıyan yönetim kurulu kararı ile birlikte değerlendirilmesi sonucunda, davacının sadece profesyonel yönetici olarak görev yaptığı Mayıs 2002 Mart 2003 tarihleri arasındaki döneme ilişkin aylık 1.250,00 TL ücret üzerinden, kendisine yapılan 6.662,40 TL ödemenin mahsubu ile toplam 4.337,60 TL fark ücreti alacağının bulunduğunun kabulü gerektiği, davacının emekli olduktan sonra amatör yönetici olarak görevine devam ettiği ve bu döneme ilişkin alacağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece ücret hesabında davacının profesyonel yönetici olarak görev yaptığı belirtilen Mayıs 2002-Mart 2003 tarihleri esas alınıp, 24.01.2003 – Mart 2003 arası dışlanmış ise de, davacının 24.01.2003 ve Mart 2003 tarihleri arasında amatör yöneticiliğe geçtiği ortaya konulmadığı gibi bu dönemde kısmi maaş ödemesi yapıldığı görülmekle bu dönemin dışlanması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.