Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2012/7492 E. 2014/12289 K. 14.04.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/7492
KARAR NO : 2014/12289
KARAR TARİHİ : 14.04.2014

MAHKEMESİ : ANKARA 10. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 23/09/2011
NUMARASI : 2010/830-2011/588

DAVA :Davacı, kullanmadığı yıllık ücretli izinler karşılığı ücret alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, 2005 yılında iş sözleşmesi sona eren davacının çalışırken kullanmadığı yıllık ücretli izinleri bulunduğunu belirterek, bu izinleri karşılığı ücret alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı işveren vekili, zamanaşımı itirazı yanında, davacının izinlerini kullandığını, kullanmadığı izinlerini ücretini de aldığını ve davacının işvereni ibra etiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna itibar edilerek, davacının hizmetinin karşılığı olan tüm yıllık izinlerin kullandırıldığı ya da bunların karşılığı olan bedellerin nakdi olarak ödendiği işveren tarafından ispat edilemediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.
Dosya içeriğine göre davalı işyerinde emekli olmak sureti ile ayrılan davacı işçi dava dilekçesinde hangi yıllar için ve kaç gün eksik izin kullandığını açıkça belirtmeden tüm süre için kullanmadığı ve ücreti ödenmeyen yıllık ücretli izin alacağı isteğinde bulunmakta ve bu konuda davalı kayıtlarına dayanmaktadır. Mahkemece hükme esas bilirkişi raporunda davalının fesih ile birlikte ücretini ödediği 5 gün yıllık ücretli izin ile izin dilekçeleri ile izin defterinde kayıtlı bulunan 301 gün tüm süre için hak kazanılan izin süresinden mahsup edilerek yıllık ücretli izin alacağı belirlenmiştir. Ancak dosyaya sunulan izin defterinde karşısında imzasız bulunan ancak kullanıldığı belirtilen izin günleri bulunmaktadır. Yazılı delil başlangıcı niteliğinde olan bu belgedeki izin süreleri konusunda taraflara diyecekleri sorulmadan ve mahsubu gerekip gerekmediği düşünülmeden davacının yıllık ücretli izin alacağının belirlenmesi ve hüküm altına alınması hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.