YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/4499
KARAR NO : 2014/9691
KARAR TARİHİ : 24.03.2014

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 14. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 07/12/2011
NUMARASI : 2009/808-2011/452

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının iş akdinin müşteriden aldığı 140,00 TL’yi şirket hesaplarına aktarmayıp kullanması ve olayın işverence öğrenilmesinden sonra kredi kartı ile ödemesi nedeni ile haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş akdini feshinin haksız olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne, fazla mesai talebinin kısmen kabulüne, ulusal bayram ve genel tatil talebinin reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre; davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.
Davalı işverence ücret tebliğine ilişkin 06.02.2008 tarihli belgede ikramiye uygulamasının kaldırıldığı ve ücrete ilave edildiği, ücretlerin fazla mesaiyi de kapsadığı açıklanmış olup bu belge davacı işçi tarafından ihtirazi kayıtsız imzalanmıştır. Yapılan incelemede davacıya 2007 yılının Aralık ayında 1.120,00 TL ücret ödenmiş iken 2008 yılı
Ocak ayından itibaren 1.605,00 TL ücret ödendiği anlaşılmıştır. Bu durumda fazla mesai ücretinin brüt ücret içerisinde olduğu konusunda tarafların mutabakata vardığı kabul edilmeli ve yukarıdaki ilkeler ışığında yılda 270 saat ile sınırlı olmak üzere yapılan fazla mesai ücretinin aylık ücrete dahil olduğu kabul edilerek varsa fazla mesailerinin hesaplanması gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olup kabule göre de tahakkuk bulunan ayların dışlanmaması hatalıdır.
3- Davacının 11.10.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini artırdığı, davalı vekilinin süre içerisinde ıslaha karşı zamanaşımı defini ileri sürdüğü anlaşılmıştır. Mahkemece ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı defi değerlendirilmeden karar verilmesi yerinde değildir.
4- Hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde 1.824,43 TL olarak hüküm altına alınan alacağın fazla mesai yerine ihbar tazminatı olarak yazılması da isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.