YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/2232
KARAR NO : 2014/5877
KARAR TARİHİ : 25.02.2014

MAHKEMESİ : ANKARA 16. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 01/11/2011
NUMARASI : 2010/333-2011/838

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, maaş alacağı ile yol ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız fesih edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile maaş, yol ücreti ,fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı işverenler, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının 2010 Yılı Ocak ayı yol ücreti olarak 100 TL alacak talebi reddedildiğinden, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin kabul ve ret oranına göre hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.
3- Davacı dava dilekçesinde 04.02.2010 tarihinde işine son verildiğini ancak buna rağmen sonraki gün işe gittiğini, işe alınmadığını ve devamında da 18.02.2010 tarihinde de işyerine gittiğini yine işe alınmadığını ifade ettiğine göre, birinci bilirkişi raporundaki gibi davacının 04.02.2010 tarihine kadar çalıştığı kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken, davacının itirazı neticesinde ek bilirkişi raporunda 18.02.2010 tarihi esas alınarak yapılan hesaplamaya itibarla karar verilmesi hatalıdır.
Mahkemece davacının 02.01.2008-04.02.2010 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilerek, alacakların bu hizmet süresine göre hesaplanması ve hüküm altına alınması gerekmektedir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.