Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2014/36060 E. 2014/38995 K. 22.12.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/36060
KARAR NO : 2014/38995
KARAR TARİHİ : 22.12.2014

MAHKEMESİ : İZMİR 4. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 12/04/2012
NUMARASI : 2010/649-2012/200

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, izin ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılardan E.. R.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı Rektörlüğe ait hastanede mutfak bölümünde garson olarak işe başladığını, davalı şirketlerin alt işverenler olduğunu, iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı E.. R.. vekili, dava konusu olayda E.. R..nün ihale makamı konumunda olduğunu, iddia edildiği gibi yüklenici firma ile idare arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmadığını, diğer taraftan, dava tarihinden geriye doğru 5 yıl önceki ücret alacaklarının zaman aşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Diğer davalıların ise davaya cevap vermediği görülmüştür.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacıyı çalıştıran şirketlerin alt işveren, E.. R..nün ise asıl işveren olduğu, asıl işverenin davacının alacaklarından alt işveren ile birlikte sorumlu olduğu, iş sözleşmesinin davacıyı çalıştıran en son alt işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın önelsiz ve tazminatsız olarak fesh edildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gibi fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ile yıllık izin ücretine de hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı Rektörlük vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Davacı 1997 yılında davalı işyerinde çalışmaya başlayıp 30/07/2008 tarihinde sözleşmenin fesh edildiğini ileri sürüp alacak talebinde bulunmuş, davalı Rektörlük vekili ise davacı ile aralarında akdi ilişki bulunmadığını, davacının kurumdan ihale yolu ile iş alan firmaların işçisi olarak çalıştığını, savunmuştur.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 01/07/1997- 12/05/2002 ve 22/09/2004- 29/07/2008 tarihleri arasında toplam 7 yıl 1 ay 5 gün süre ile davalı işçisi olarak çalıştığı kabul edilmiş ise de, dosyadaki bilgi ve belgeler bu sonuca ulaşmada yeterli değildir.
01/07/1997 tarihi ile 12/05/2002 tarihlerinde davacının davalı Rektörlük bünyesinde çalışıp çalışmadığı dosya kapsamından tam olarak belirlenememekte olup, uyuşmazlık konusu bu dönemde davacı adına farklı sicil numaralı işyerlerinden çalışma bildirildiği görülmüştür. Her ne kadar dosyadaki belgeler ile Dairemizce yapılan geri çevirme sonrası temin edilen evraklardan, kabul edilen hizmet süresi içinde davalı ile hizmet alım işi yaptığı anlaşılan bir kısım işyerlerinden davacı adına çalışma bildirildiği görülmüş ise de, uyuşmazlık konusu tüm dönem için belirleme yapılamamaktadır.
Mahkemece uyuşmazlık konusu 01/07/1997 tarihi ile 12/05/2002 tarihleri arasında davacı adına çalışma bildirilen tüm işverenlere ait SGK tescil bilgileri, ünvanlar, faaliyet adresleri, Yasa kapsamına alınma ve varsa çıkarılma tarihlerine ilişkin bilgiler ilgili Sosyal Güvenlik Kurumundan, bu işyerlerinin davalı Rektörlük ile bağlantısına dair belgeler ise (varsa hizmet alım sözleşmeleri) davalı Rektörlükten temin edilip çıkan sonuca göre davalının sorumlu olduğu süre ve alacaklar belirlenmelidir.
Hizmet süresine yönelik eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 22/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.