Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2012/3878 E. 2014/9898 K. 25.03.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/3878
KARAR NO : 2014/9898
KARAR TARİHİ : 25.03.2014

MAHKEMESİ : ARTVİN ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ
TARİHİ : 30/12/2011
NUMARASI : 2011/151-2011/540

DAVA :Davacı, izin ücreti ile ilave tediye ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı işveren bünyesinde 23.8.1989-03.1.2011 tarihleri arasında işçi olarak çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını ve ilave tediye alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, yıllık ücretli izin ve ilave tediye alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının 23.8.1989-2.2.2001 Yılları arasında mevsimlik işçi olarak çalıştığından izin alacağın ahak kazanmayacağını, sürekli çalıştığı dönemde yıllık izinlerinin ödendiğini, ilave tediye alacaklarının ödendiğini, taleplerinin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının 1998 Yılından sonraki dönemde hak kazandığı yıllık izinlerinin tam olarak kullanmadığından izin alacağı bulunduğu, dava tarihinden beş yıl geriye gidildiği dönemde davacıların murisinin hak kazandığı ilave tediye alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.
Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre yıllık çalışması 11 ayı geçmeyen mevsimlik işçilerin yıllık ücretli izin alacağına hak kazanmamaktadır. Davacı 23.8.1989-2.2.2001 tarihleri arasında davalı işyerinde mevsimlik işçi olarak çalışmıştır. 2.2.2001-03.1.2011 döneminde ise kadrolu işçi olarak sürekli çalışmıştır. Davacı sürekli çalıştığı dönemde hak kazandığı yılık ücretli izinlerinin bir kısmını kullanmış kalan 30 günlük kısmı ise davacıya ödenmiştir.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 1998 Yılından sonraki tüm çalışma dönemine göre hak kazandığı yıllık ücretli izin alacakları hesaplanmıştır. SSK
hizmet cetveline göre davacının mevsimlik işçi olarak çalıştığı 1989-2001 döneminde 11 ayı geçen çalışması sadece 1999 Yılında gerçekleşmiştir. Davalı işveren davacıya 1999 yılındaki çalışması karşılığı hak kazandığı 22 günlük izni kullandırdığını ispat edememiştir. Mahkemece davacının sadece 1999 Yılı için hak kazandığı 22 günlük yıllık ücretli izin alacağı hüküm altına alınması gerekirken fazlaya hükmedilmesi hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.