Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2014/12149 E. 2014/38407 K. 15.12.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/12149
KARAR NO : 2014/38407
KARAR TARİHİ : 15.12.2014

MAHKEMESİ : NİZİP 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)
TARİHİ : 17/12/2013
NUMARASI : 2012/812-2013/1456

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti ile bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, K.. Baraj ve H.. inşaatı işyerinde davalının işçisi olarak en son net 750,00 TL ücretle çalıştığını, görevinin kalıpçılık olduğunu, son aylık iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, alacakların zamanaşımına uğradığını, ücrete ilişkin iddianın yazılı delille ispatlanması gerektiğini, davacının herhangi bir alacağının kalmadığını, şayet fazla çalışma yaptırılmışsa bunun ücretinin de ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının işten çıkarılmış olduğu ve hesabına ihbar tazminatı adı altında ödeme yapılmış olduğunun görüldüğü, bu nedenle iş akdinin kıdem tazminatını doğuran bir sebeple ve bildirim sürelerine uyulmadan davalı işverence feshedilmiş olduğunun anlaşıldığı, sözleşmenin fesh edilmesiyle birlikte davacının muaccel olan yıllık izin ücreti alacağına hak kazandığı, bunun yanında fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerine de hak kazandığı, işçilik alacağının hesaplanmasına ilişkin ek bilirkişi raporunda yapılan hesaplamalar yöntem olarak doğru olduğundan ek bilirkişi raporuna itibar edildiği, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm kısmında davacının yıllık izin ücreti isteminin reddine karar verilmiş iken karar gerekçesinde davacının muaccel olan yıllık izin ücreti alacağına hak kazandığı belirtilmesi kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşturmuştur. Salt bu aykırılık 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre bozmayı gerektirir.
Yine karar gerekçesinde bilirkişi ek raporuna itibar edildiği açıklanmasına rağmen bilirkişinin ilk raporuna göre hüküm kısmının oluşturulması da çelişki yaratmıştır.
Ayrıca yargılama sırasında dinlenen tanıkların adlarının gerekçeli kararda hatalı yazılması ve ihbar olunan firma adının karar gerekçesi ile karar başlığında farklı yazılması da hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre bu aşamada diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.