YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/34560
KARAR NO : 2014/37985
KARAR TARİHİ : 11.12.2014

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 15. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 02/09/2014
NUMARASI : 2014/255-2014/524

DAVA :Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ile %20 icra inkar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, idari para cezalarına itiraz davaları sulh ceza mahkemeleri tarafından incelendiğinden mahkememizin görevsizliğine karar vermiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, H.. bay bayan kuaför-A.. A..-S.. D.. bünyesinde çalışan F.. K.. isimli işçinin 12/04/2012 tarihinde kuruma başvurarak 4857 sayılı İş Kanunu ve iş sözleşmesinden doğan yasal haklarının ödenmediğini iddia ettiğini, bunun üzerine Kurumun 4857 sayılı İş Kanununun 91. maddesi uyarınca davalıları İşkura davet ettiğini, gelmedikleri takdirde idari para cezası uygulanacağının davalılara bildirildiğini, bildirimin 27/08/2012 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen davalıların gelmediklerini ,sonrasında davalılar aleyhine icra takibi başlattıklarını davalıların takibe itiraz ettiklerini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve 10873 TL asıl alacak ve 1163,56 TL işlemiş faizi yönünden takibin devamı ile %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı A.. A.., işyerine geçerli bir tebligat yapılmadığını, kurum tarafından tebliğ yapıldığı iddia edilen şahsın işyeri çalışanı olmadığını, usulsüz tebligata göre idari para cezası tahakkukunun yasaya aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı S.. D.., işyeri çalışanı olduğunu , İşkur dan tarafına ihtar gelmediği gibi beyanda bulunmak üzere davet de almadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, idari para cezalarına itiraz davalarında sulh ceza mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.
4857 sayılı İş Kanununun 1 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4 üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.
Kanunun 2 nci maddesinde bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişi işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişi ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar işveren olarak tanımlanmıştır.
Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınmalıdır. İş mahkemelerinin görev alanını hakim, tarafların iddia ve savunmalarına göre değil, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. maddesini esas alarak belirleyecektir.
5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. maddesi uyarınca İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.
Somut olayda taraflar arasında işçi ve işveren ilişkisi bulunmadığı gibi uyuşmazlık iş sözleşmesinden yada iş kanunundan da kaynaklanmamaktadır.
Davaya konu istek; idare tarafından davalılara verilen idari para cezasının tahsiline yöneliktir. 4904 sayılı Türkiye İş Kurumu Kanunun 20/son maddesi idari para cezalarının genel esaslara göre tahsil edileceğini düzenlemiştir.
Buna göre uyuşmazlığın çözümünde genel hukuk mahkemeleri görevlidir. Mahkemece genel mahkemelere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde sulh ceza mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.