YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/14100
KARAR NO : 2014/16564
KARAR TARİHİ : 22.05.2014
MAHKEMESİ : KIRIKKALE 2. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 08/04/2014
NUMARASI : 2013/223-2014/135
DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ile kıdemli işçiliği teşvik primi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin, davalı belediyede 14.09.1992 tarihinden itibaren aralıksız olarak çalıştığını, sürekli fazla mesai yaptığını, tatil günlerinde çalıştığını, izinlerinin kullandırılmadığını, teşvik priminin ödenmediğini belirterek fazla mesai, hafta tatili, genel tatil, yıllık izin ve kıdemli işçiliği teşvik primi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, açılan davayı kabul etmediklerini, taleplerin zaman aşımına uğradığını, davacıya tüm hak ve alacaklarının tam ve eksiksiz olarak ödendiğini, davalı kurumdan hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını davacıya çalışığı tüm zamanların ya ücret olarak ya da dinlenme olarak verildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacının fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücreti ile yıllık izin ücreti alacağı hüküm altına alınmış, kıdemli işçiliği teşvik ikramiyesinin ise reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma ücretinde takdiri indirimin uygulanma şekli noktasında toplanmaktadır.
Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda takdiri indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.).
Somut olayda, Dairemizin bozma ilamına uyularak bilirkişiden ek rapor alındıktan sonra yerel Mahkemece fazla çalışma ücretinin re’sen yapılan hesaba binaen hükmedildiği anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporunda, zamanaşımı hesabı yapılırken ıslahtan geriye doğru 5 yıl gidilmiş ve bu 5 yıllık dönemde zamanaşımına uğramayan kısım bulunarak bundan %30 takdiri indirim uygulanmış, ancak, dava dilekçesindeki 1.000,00 TL ilave edilmemiştir. Yerel Mahkemece dava dilekçesindeki işbu 1.000,00 TL da ilave edilerek hüküm verilmiş ise de söz konusu 1.000,00 TL’nın takdiri indirim dışında tutulması hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.