Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2012/21527 E. 2014/22244 K. 30.06.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/21527
KARAR NO : 2014/22244
KARAR TARİHİ : 30.06.2014

MAHKEMESİ : İSTANBUL 11. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 14/10/2011
NUMARASI : 2008/312-2011/447

DAVA :Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde Sudan ülkesinde çalışırken bir aylık maaş ve bir miktar avans dışında ücret alamadığını ileri sürüp ücret alacağının tahsilini, istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacı ile aralarında işçi işveren ilişkisinin kurulu olmadığını, davacının Sudan da çalıştığı işverenin adının D. İnfra Structure & D. Co. Ltd Şirketi olduğunu, bu şirketin Sudan Kanunlarına göre kurulduğunu, bu nedenle bahsi geçen şirketin borçlarından kendilerinin sorumlu tutulamayacağını, davacı taleplerinin 4857 sayılı yasa çerçevesinde değerlendirilmesinin mümkün olmadığını, davanın yetki yönünden de reddinin gerektiğini, Sudan daki şirketin ayrı bir şirket olduğunu, Sudan ülkesi anlaşmasının bulunmaması nedeniyle davacı bu firmada çalışmaya gittiğinde Türkiye’deki sosyal güvenlik hakkının kaybolmaması için sigortalı yapıldığını, bu durumun davacının fiilen kendilerinde çalıştığı anlamına gelmediğini, savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 30/11/2006 ile 30/06/2007 tarihleri arasında 7 ay çalıştığının kabul edildiğini, ücret alacağı olduğu, gerekçesi ile davanın kabulüne, karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının ıslah dilekçesi ile talep ettiği işlemiş faiz alacağı hakkında olumlu olumsuz karar verilmemesi hatalıdır.
3-Davacının dava dilekçesinde faiz istemeyip ıslah dilekçesi ile ” işlemiş faiz alacağı” talep etmesi karşısında hüküm altına alınan ücret alacağına faiz yürütülüp yürütülmeyeceği hususu değerlendirilip gerekçelendirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi de bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.