YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/11693
KARAR NO : 2014/13101
KARAR TARİHİ : 17.04.2014

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 22/12/2011
NUMARASI : 2009/267-2011/1028

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ile dini ve resmi tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılardan B.. Ü.. Rektörlüğü avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, B.. Ü.. Erkek Yurdunda temizlik işçisi olarak işe başladığını , davalı C. A.Ş.bünyesinde çalıştırılan davacının her yıl bu şirketin kurmuş olduğu değişik işletmelere giriş çıkışlarının yapıldığını, en son bilgi verilmeden 31/12/2008 tarihinde sigorta çıkışının yapılıp diğer davalı U. A.Ş.şirketinde işe girişinin yapıldığını bu şirketin boş kağıt imzalaması talebini reddettiği için iş aktinin feshedildiğini ileri sürerek, kıdem , ihbar tazminatları ile fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı rektörlük, ihale makamı olduklarını savunmuştur.
Davalı şirketler, davalı C. Pak A.Ş.nin B.. Ü..ndeki işi ihaleyle aldığını ve 31/12/2008 tarihinde sözleşmesinin sona erdiğini, davalı tarafından herhangi bir fesih işlemi yapılmadığını, diğer davalı U. A.Ş.açısından ise davacının iş akdinin görevi kötüye kullanma, devlet malına zarar, diğer personeli şirket aleyhine yönlendirme vs. nedenlerle haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalıların iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı Rektörlük temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı B.. Ü.. Rektörlüğü’nün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kısa kara ve gerekçeli karar arasında çelişki olup olmadığı, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve davalı üniversitenin harçtan muaf olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.
Mahkemece kısa kararda tazminat ve alacakların “faizi ile birlikte tahsiline” karar verildiği halde gerekçeli kararda fazla çalışma ücreti alacağı hakkında faize hükmedilmemesi kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki olup, HMK.nun 298/2. maddesine aykırıdır.
3. Davalı Üniversite 2547 sayılı 56/b maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözeltilmeden harçtan sorumluluğuna karar verilmesi hatalıdır.
4. Somut olayda, davacı fazla çalışma yaptığını kanıtlamak için tanık deliline dayanmıştır. İfadesine başvurulan tanıklar davacının çalışma saatleri konusunda kesin kanı oluşturacak şekilde beyanda bulunmamışlardır. Bilirkişi raporunda da tanık beyanlarından yurt bina temizlik işinde istihdam edilen davacının her gün ne kadar çalıştığı tam olarak tespit edilemediğinden haftada takdiren 10 saat fazla mesai yaptığının kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Bu durumda mahkemece davacının fazla çalışma yaptığı tanık beyanlarıyla kanıtlanamadığından fazla çalışma ücreti talebinin reddi gerekirken tahmine dayalı bilirkişi raporuna değer verilerek anılan alacağın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.