Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2014/11219 E. 2014/13310 K. 28.04.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/11219
KARAR NO : 2014/13310
KARAR TARİHİ : 28.04.2014

MAHKEMESİ : ANKARA 12. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 05/05/2011
NUMARASI : 2006/483-2011/438

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkili davacının 04.07.2001-15.05.2005 arası davalılardan E. şirketinde aralıksız çalıştığını, daha sonra şirketin ortağı olan M. A.’nın sahibi olduğu Y.. E..nde işçi olarak geçişinin yapıldığını, burada da 7 ay çalıştığını, ancak buradaki çalışması için sigortasının yapılmadığını, davacının sigortasının yapılması konusundaki ısrarları ve hamileliği bahane edilerek 15.12.2005 de işten çıkarıldığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma alacağının tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalılardan Y.. E.. vekili, davacının eczanede çalışmadığını, eczane sahibinin babasının şirketi olan diğer davalı yanında sekreter olarak çalıştığını, zaman zaman şirkete ait evrakları getirmek için eczanede bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı şirket vekili, davacının 04.07.2001-31.08.2004 tarihleri arasında çalıştığını, istifa ederek ayrıldığını, iddia ettiği çalışma saatlerinin yerinde olmadığını, şirketin inşaat taahhütleri işi yaptığını, davacının çalıştığı dönemde sadece Kütahya Dumlupınar Üniversitesi merkezi kafeterya inşaatı işi olduğunu ve bu işin de 30.11.2003 tarihinde tamamlandığını, bu nedenle davacının sekreter olarak çalıştığı dönemde şirketin taahhüdünde başka işin olmaması diğer işin de Kütahya’da olması nedeni ile iş yoğunluğu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı şirkete ait Y.. E..nde 04.07.2001-15.12.2005 tarihleri arasında çalıştığı, iş akdinin haksız olarak feshedildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Davacı, dava dilekçesinde E. İnş. Taah. Tic. San. Ltd. Şti. İle Y.. E..ni davalı olarak göstermiştir. Söz konusu eczanenin sahibinin M. A. olduğu anlaşılmaktadır. Yine davacı, 04.07.2001-15.05.2005 arası davalılardan E. İnş. Taah. Tic. San. Ltd. Şti.nde bu tarihten sonra da ara vermeden 15.12.2005 tarihine kadar da M. A.’nın sahibi olduğu Y.. E..nde çalıştığını iddia etmiştir.
Mahkemece, hasımdaki bu yanılgının düzeltilmesi için eczane sahibi M. A.’ya usulüne uygun dava dilekçesi tebliğ edilip yargılamaya devam edilmesi düşünülmeden ve son işveren olduğu kabul edilen M. A.’nın sadece davalı E. İnş. Taah. Tic. San. Ltd. Şti. temsilcisi olarak karar başlığına geçirilip hüküm kurulması hatalıdır
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.04.201 gününde oy birliğiyle karar verildi.