Danıştay 2. Daire Başkanlığı 2022/1247 E. , 2022/4341 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
İKİNCİ DAİRE
Esas No : 2022/1247
Karar No : 2022/4341
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Belediyesi Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava Konusu İstem : Dava; İstanbul ili, Adalar ilçesi, …, … Mahallesi, … Caddesi, No:… sayılı adreste “…” isimli işyerinin ruhsatsız olarak faaliyet gösterdiğinden bahisle davacıya 925,00 TL para cezası verilmesi ve işyerinin faaliyetten men edilmesine ilişkin … günlü, … karar sayılı Encümen Kararının işyerinin faaliyetten men edilmesine ilişkin kısmının iptali istemiyle açılmıştır.
… İdare Mahkemesi’nce davanın reddi yolunda verilen … günlü, E:…, K: … sayılı karar, Danıştay İkinci Dairesinin 07/062021 gün ve 2021/5570 Esas, 2021/ 1939 sayılı kararı ile bozulmuştur.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : … İdare Mahkemesinin bozma kararına uyularak verilen temyize konu kararıyla; dava konusu işyerine ilişkin düzenlenen “içkili kır gazinosu” faaliyet konulu işyeri açma ve çalışma ruhsatının, davalı idarece iptal edildiğine ilişkin bir bilgiye rastlanılmadığından, hukuken geçerliliğini koruyan işyeri açma ve çalışma ruhsatı ile faaliyet gösteren işyerinin, 2559 sayılı Polis Vazife ve Selahıyetleri Kanununun 6/1-d maddesi uyarınca 925,00 TL idari para cezası ile cezalandırıldığı ve işyerinin faaliyetten men edildiğinin anlaşıldığı, umuma açık işyerlerinin ancak 2559 sayılı Kanun’un 8. maddesinde öngörülen hallerde ve mahallin en büyük mülki amiri tarafından geçici olarak faaliyetten men edilebileceği; umuma açık istirahat ve eğlence yerlerinden mevzuat hükümlerine aykırı olarak işletilenlere yönelik olarak anılan Kanun hükümlerinde belediyelere tanınan yetkinin ise işletenlere para cezası vermekle sınırlı olduğu, davacının dava konusu işlemin, işyerinin faaliyetten men edilmesi kısmının iptalini istediği, davalı idarece 2559 sayılı Kanun uyarınca işyerinin geçici süreyle faaliyetten men’i yönünde bir yaptırım uygulanamayacağı, dava konusu işyerinin 2559 sayılı Kanun uyarınca faaliyetten men edilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline hükmedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından; 24 Ağustos 2004 tarihinde, önceki belediye yönetimince işletme sahibi … adına 353 sayılı Kanun uyarınca “Kır Gazinosu” olarak İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatı verildiği ve işletmenin içkili lokanta statüsünde ruhsatlandırıldığı, bu işletmenin, konaklamaya izin veren herhangi bir ruhsatının bulunmadığı, bu durumda işletmenin 2004 yılından itibaren “kır gazinosu ruhsatı” ile kaçak olarak pansiyon/Butik Otel olarak faaliyetini sürdürdüğünün görüldüğü, tesis edilen dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu, yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN CEVABI : Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVALI İDARENİN TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. … İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan davalı idare üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren (15) onbeş gün içinde Danıştay’da karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.