Danıştay Kararı 3. Daire 2019/5418 E. 2022/3219 K. 19.09.2022 T.

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2019/5418 E.  ,  2022/3219 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/5418
Karar No : 2022/3219

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF(DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, 667 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında kapatılarak mal varlığı hazineye intikal ettirilen, ticaret sicil kaydı terkin edilerek mükellefiyeti ve tüzel kişiliği sonlandırılan … Özel Eğitim Hizmetleri ve İnşaat Sanayi Ticaret Anonim Şirketi’nden alınamayan 2012 ila 2016 yıllarına ait muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve .. ile … tarih ve … takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5. maddesinin 5. fıkrasında, Hazineye bedelsiz olarak devredilen şirketlerin vergi borçlarının ödenmesi öngörüldüğünden, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun kapsamında takibe tutulacak kamu alacaklarının tahsiline dair usul ve esasların uygulanmasında anılan düzenlemede yer alan hükümlerin dikkate alınması gerektiği, Mahkemelerince verilen ara kararı üzerine dosyaya ibraz edilen bilgi ve belgelerden, davalı idarece ödeme emri içeriği borçlarla ilgili olarak 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5. maddesi kapsamında işlem tesis edildiğine dair bilgi ve belge bulunmadığının belirtildiği, Kocaeli Defterdarlığı KHK İşlemleri İl Bürosu tarafından ise … tarih ve … sayılı yazı ile adı geçen şirketin Hazine adına tescil edilen ve Kocaeli İli Gebze İlçesinden bulunan taşınmazlarından birisinin huzur evi olarak kullanılmak üzere Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı’nın geçici kullanımına bırakıldığı, diğerinin ise halk kütüphanesi olarak kullanılmak üzere Gebze Kaymakamlığı’nın geçici kullanımına bırakıldığı ayrıca şirkete ait taşınırların da İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü’nün kullanımına bırakıldığı, şirkete ait emanet hesabında ise 100,96-TL nakit paranın bulunduğunun belirtildiği dikkate alındığında, davalı idarece 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5. maddesi ve 6183 sayılı Kanun hükümleri uyarınca kamu alacaklarının öncelikle asıl borçlusu adı geçen şirketin Hazine’ye devredilen mal varlığından tahsili için herhangi bir işlem yapılmadığı ve Kocaeli Defterdarlığı KHK İşlemleri İl Bürosu’nun belirtilen yazısı ile de anılan şirketin mal varlığının bulunduğu anlaşıldığından, söz konusu kamu alacaklarının davacıdan tahsili amacıyla adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen dava konusu ödeme emirlerinde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle ödeme emirleri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 19/09/2022 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.