Danıştay Kararı 3. Daire 2019/728 E. 2022/3161 K. 15.09.2022 T.

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2019/728 E.  ,  2022/3161 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/728
Karar No : 2022/3161

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Belediye Başkanlığı/…
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı Belediye iktisadi işletmesi adına, ticari faaliyet kapsamında gerçekleştirilen gayrimenkul kiralamalarından elde edilen gelirin kayıt ve beyan dışı bırakıldığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2013 yılı için re’sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile kira geliri için fatura düzenlenmemesi nedeniyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353. maddesi 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı belediyece 2012 ila 2016 dönemlerinde kiraya verilen otopark, çay bahçesi, halı saha, tuvalet, büfe vb. gayrimenkullerin işletme hakkının devredildiği, kiralama faaliyetlerinden gelir elde edildiği ve ticari faaliyetinden dolayı iktisadi işletmesinin oluştuğundan bahisle geçmişe dönük olarak kurumlar vergisi ve geçici vergi mükellefiyeti tesis edilmesi işlemi Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K: … sayılı kararı ile iptal edildiğinden, mükellefiyete bağlı olarak yapılan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatı ile kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu tarhiyat ve özel usulsüzlük cezası kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı Belediyenin 2012 ila 2016 yıllarındaki gayrimenkul kiralamalarına ilişkin ticari faaliyetinden dolayı iktisadi işletmesinin oluştuğu, gelir elde eden işletmenin mükellefiyet tesis ettirmediği, çay bahçesi, otopark, terminal, tuvalet, halı saha tesisleri, apart otel gibi yerlerin kiralanmasının işletme hakkının devri mahiyetinde olduğu, diğer gayrimenkullerin ise iş yeri olarak kullanılmak üzere kiralandığı, taşınmaz kiralamalarının ticari amaçla ya da ticari organizasyon çerçevesinde gerçekleştirilmesi, devamlı surette, belirli bir hacim ve ehemmiyette olması nedeniyle Belediyenin iktisadi işletmesi adına mükellefiyet tesisinde ve kayıt ve beyan dışı bırakılan gelirin vergilendirilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 15/09/2022 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.

(X)-KARŞI OY :
Davacı Belediye İktisadi İşletmesi adına 2012 ila 2016 yıllarına ilişkin olarak geriye dönük kurumlar vergisi ve geçici vergi mükellefiyeti tesis edilmesi işlemini iptal eden karara karşı yapılan temyiz başvurusunu sonuçlandıran Dairemizin 15/09/2022 tarih ve E:2019/724, K:2022/3156 sayılı kararının ”Karşı Oy”unda belirtilen hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca, sözü edilen kararda belirtilen kısım yönünden Daire Kararına katılmıyorum.