Danıştay Kararı 2. Daire 2021/15552 E. 2022/4202 K. 15.09.2022 T.

Danıştay 2. Daire Başkanlığı         2021/15552 E.  ,  2022/4202 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
İKİNCİ DAİRE
Esas No : 2021/15552
Karar No : 2022/4202

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Belediye Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Şişe ve Cam Fabrikaları A. Ş.
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava Konusu İstem : Dava; İstanbul ili, Zeytinburnu ilçesi, … Mahallesi, … ada, … sayılı parselin yanında bulunan alanın otopark yapılmak suretiyle 10/11/2003-09/11/2008 tarihleri arasındaki dönemde fuzulen işgal edildiğinden bahisle 1.066.014,00 TL ecrimisil istenilmesine ilişkin olarak düzenlenen … günlü, … sayılı tahakkuk işlemi ile … günlü, … sayılı ödeme emrinin iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : … İdare Mahkemesinin Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesinin 15/06/2016 günlü, E:2015/2553, K:2016/4660 sayılı bozma kararına uyularak verilen temyize konu kararıyla; mahkemece yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen bilirkişi raporu uyarınca, dava konusu ecrimisil döneminde taşınmazın mülkiyetinin davalı idarede olmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, davaya konu taşınmazın 1972 yılından itibaren kadastral yol olduğu ve belediye sınırları içerisinde kaldığı, tescil gerekmediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI : Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVALI İDARENİN TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. … İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan davalı idare üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren (15) onbeş gün içinde Danıştay’da karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.