Danıştay 2. Daire Başkanlığı         2021/551 E.  ,  2022/4241 K.
T.C.

D A N I Ş T A Y

İKİNCİ DAİRE

Esas No : 2021/551

Karar No : 2022/4241

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Market Restoran Turizm. Ltd. Şti.

VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Belediye Başkanlığı

VEKİLİ : Av. …

MÜDAHİL (DAVALI YANINDA) : …

VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.

YARGILAMA SÜRECİ :

Dava Konusu İstem : Davacı tarafından, Antalya İli, Serik İlçesi, … Mahallesi, … ada, … parselde bulunan … Petrol İstasyonu’na verilen … günlü, … sayılı işyeri açma ve çalıştırma ruhsatının iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : … İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava dosyası ve eklerinde mevcut bulunan bilgi ve belgelerle, … Sulh Hukuk Mahkemesinin … D.İş sayılı tespit davasında, dosyaya ibraz edilen kroki ile 29/08/2012 günlü asgari mesafe tespit tutanağının birlikte incelenip değerlendirilmesi sonucunda; davacının işletmekte olduğu akaryakıt istasyonu ile ruhsatının iptali istenilen akaryakıt istasyonun, arasındaki mesafenin bir kilometreden az olduğu görülmekte ise de giriş ve çıkışlarının farklı cephelerde olduğu, dolayısıyla iki istasyonun aynı yönde olmadığı sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, mevzuatta aynı yönde bulunan istasyonlar arasında en az 1 km mesafe olması gerektiğinin belirtildi ancak giriş çıkış yönlerine ilişkin bir belirleme veya istisnaya yer verilmediği, aksi durumun kabulü halinde mevzuatın açık hükmü hilafına yan yana istasyon açılmasının mümkün olacağı ileri sürülerek, mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI : Davalı yanında müdahil tarafından istemin reddi gerektiği savunulmuş olup, davalı idarece cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Sekizinci Dairesi tarafından Danıştay Onyedinci Dairesine, Danıştay Onyedinci Dairesi tarafından Danıştay Onuncu Dairesine ve Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının “Ortak Hükümler” kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME :

İdare ve Vergi Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :

Açıklanan nedenlerle;

1. DAVACININ TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

2. … İdare Mahkemesinin … günlü, E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,

3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan davacı üzerinde bırakılmasına,

4. Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

5. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren (15) onbeş gün içinde Danıştay’da karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/09/2022 tarihinde oybirliğiyle, karar verildi.