YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/5986
KARAR NO : 2014/5621
KARAR TARİHİ : 20.02.2014

Tebliğname No : 6 – 2011/161329
MAHKEMESİ : Dazkırı Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 16/06/2010
NUMARASI : 2009/21 (E) ve 2010/107 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın tekerrüre esas alınan Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2004/394 esas , 2005/3 karar sayılı ilamının kesinleşme tarihinin mahkemesince gönderilen ilam sureti ve bildirişe göre 26.05.2005 olup ilamın henüz infaz edilmediği ve suç tarihi olan 06.12.2008 tarihi itibariyle de tekerrüre esas nitelikte olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağına ilişkin bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Şikayetçinin suça konu motosikletinin kilitlenerek bırakılıp bırakılmadığına göre sanığın eyleminin TCK’nın 142/1-b ya da 142/1-e maddesine uyacağının gözetilmeden, eylemin basit hırsızlık kabul edilerek yazılı şekilde TCK’nın 141/1. maddesi ile hüküm kurulması,
2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesi uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren Mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan Mahkemeye ait olduğu düşünülmeden mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince ” mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,
3-Kasıtlı suçtan hürriyeti bağlayıcı cezaya mahkum edilen sanığın 5237 Sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde yer alan haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.