YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/7322
KARAR NO : 2014/5643
KARAR TARİHİ : 20.02.2014

Tebliğname No : 2 – 2012/98825
MAHKEMESİ : Yalova 1.Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 27/02/2012
NUMARASI : 2011/387 (E) ve 2012/173 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Müştekinin park halindeki motorsikletinin yakıt deposundan hortumla pet şişe içerisinde 1 litre civarında 4,03TL tutarında benzin çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK’nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının taştışılmaması,
2- Oluşa ve dosya içeriğine göre, hırsızlığın saat 21:00 sıralarında gerçekleştiğinin kabulü ve olay tarihinde güneşin saat 18:21’de battığının anlaşılması karşısında, suçun gece vakti işlendiği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanmaması,
3- Suça sürüklenen çocuğun fiilin işlenmesinden sonra, olay mahalline yakın yerde ve kesintisiz takip olmaksızın, kolluğun devriye görevi esnasında tesadüfen yakalanmış olması karşısında; suçun tamamlanmış olmasına rağmen, teşebbüs derecesinde kaldığı gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
4- Suça sürüklenen çocuğun sabıkasının olmaması ve müştekinin somut olayda herhangi bir zararının bulunmaması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı CMK 231/5 ile 5237 sayılı TCK’nın 51 maddelerinin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, CMK’nun 326/son fıkrasının gözetilmesine, 20.02.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.