YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/12342
KARAR NO : 2014/29772
KARAR TARİHİ : 27.10.2014

Tebliğname No : 6 – 2013/214589
İMAHKEMESİ : Ankara 1. Çocuk Mahkemesi
TARİHİ : 20/05/2013
NUMARASI : 2011/797 (E) ve 2013/351 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Müştekinin beyanı ve sanık Y.. H..’nun açık ikrarından, sanığın eyleminin TCK’nın 142/1-e maddesine uyduğu halde ,yazılı şekilde TCK’nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,
2-19.11.2011 tarih ve saat : 04.30 ibareli olay, yakalama ve üst arama tutanağı içeriği ile sanığı açık ikrarı ve yaşı büyük H. A.’ın Asliye Ceza Mahkemesinde alınan inkarlı beyanları kül halinde nazara alındığında; sanık Y. H. ve evrakı tefrikli olup temyize gelmeyen yaşı büyük H.l A.’ın müştekinin inşaat alanında bulunan saç demir panoları alarak çuvallar içerisine koyup inşaattan ayrıldıkları, ancak yakalama tutanağından da açıkça anlaşıldığı üzere sanıkların henüz sözü edilen inşaatın önünde bulundukları ve sırtlarındaki çuvallarla yaya olarak yürümekte oldukları sırada aynı sokak üzerinde devriye görevi yapan emniyet ekibince görülerek şüphe üzerine durduruldukları , ellerindeki çuvallar kontrol edildiğinde suça konu demirleri gören görevlilerin bunları nereden aldıklarını sorduklarında da sanık Yaşar’ın demirleri müştekinin inşaat alanından aldığını ikrar ederek yerini gösterdiği, bunun üzerine emniyet görevlilerinin inşaat alanına giderek yaptıkları gözlemde çuvallar içindeki demir panoların benzerlerini inşaat alanında da görmeleri ile müştekiye ulaşarak hırsızlık olayını bildirdikleri, sonrasında da ele geçen demir panoların sahibi olan müştekiye eksiksiz olarak iade edildiği anlaşılmakla, sanık Y.. H..’nun hırsızlık eyleminin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığının tereddüte neden olmayacak şekilde tespiti amacıyla tutanak mümzii polis memurlarının tanık olarak beyanlarının alınması ,gerekli görüldüğü taktirde olay yerinde keşif icra edilmesi, sanığın hukuki durumunun kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre taktir ve tayini gerektiği halde, eksik inceleme ile sanığın eyleminin tamamlanmış olduğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,
3-Kabule göre de;
Sanık Y.. H..’nun evrakı tefrikli olan H. A. ile müştekiye ait inşaat alanından demir panoları çaldıktan sonra sırtlarındaki çuvallarla olay yerinden ayrılmak istedikleri, ancak aynı sokak üzerinde devriye görev yapan emniyet ekibince görülerek şüphe üzerine durduruldukları, ellerindeki çuvallar kontrol edildiğinde içlerinde demir panolar bulunduğunun görüldüğü, emniyet görevlileri bunları nereden aldıklarını sorduğunda da sanık Yaşar’ın suçunu samimi bir şekilde ikrar ederek suça konu demir panoları aldıkları müştekiye ait inşaat alanını emniyet görevlilerine söylediği, bunun üzerine emniyet görevlilerince müştekiye ulaşılarak ele geçirilen suç eşyasının eksiksiz olarak kendisine iade edildiği; bu surette sanığın müracaatı dahi bulunmayan müştekinin zararını tamamen giderdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesi kapsamında değerlendirme yapılması zorunluluğunun bulunduğunun gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık Y.. H.. müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 27/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.