YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/9896
KARAR NO : 2014/18976
KARAR TARİHİ : 27.05.2014

Tebliğname No : 6 – 2013/183376
MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 06/05/2013
NUMARASI : 2012/1232 (E) ve 2013/477 (K)
SUÇ : Hırsızlık, Resmi belgenin düzenlenmesi sırasında yalan beyanda bulunmak

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın, UYAP sorgulamasında, 6.5.2013 tarihli karar oturumunda aynı yargı çevresi içinde bulunan Silivri 4 Nolu L Tipi Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğunun anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK’nın 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, sanığın, duruşmada hazır edilmeyerek yokluğunda yargılamaya devam edilip hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
2-Sanığın savunmasında; suça konu aracın kapısının açık olmasından yarlanarak düz kontak yapmak suretiyle çalıştırdığını beyan ettiği,, müştekinin ise aracın kapılarını kilitleyerek park ettiğini ileri sürdüğü, aracın parçalanmış vaziyette ele geçirilmiş olması karşısında; iftira etmesi için hiç bir nedeni bulunmayan müştekinin, aracın kapılarının kilitli olduğu yönündeki beyanına itibar edilerek kilitli kapıların bir şekilde açılmasından sonra düz kontak yapılarak çalınmasından ibaret eylemden dolayı şüpheli durumun sanık lehine değerlendirilerek sanık hakkında TCK’nın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması gerekirken, aracın kilitli kapısının taklit anahtar yada sair alet kullanılarak açıldığına yada aracın yine taklit anahtar yada sair alet ile çalıştırıldığı bilgisine nasıl ulaşıldığı karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanarak sanık hakkında kurulan hükümde TCK nın 142/2-d maddesi uygulanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,
3-5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, ..//.

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. K..’nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.5.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.