YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/34871
KARAR NO : 2014/34031
KARAR TARİHİ : 01.12.2014
Tebliğname No : 13 – 2014/369957
MAHKEMESİ : Çardak Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 02/06/2010
NUMARASI : 2009/70 (E) ve 2010/105 (K)
SUÇ : Hırsızlık
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.
1-Sanıkların görüşme yaptığı iddia edilen iletişim tespit dökümlerindeki telefon numaralarının kimlerin adına kayıtlı olduğuna dair belgelerin dosya içerisinde bulunmadığı ve sanıkların görüşmeleri kabul etmemeleri nedeniyle; öncelikle görüşme yapılan telefon numaralarının suç tarihinde kimlerin adına kayıtlı olduğunun ilgili GSM şirketlerinden sorulmasının ardından, müştekiye ait olay ile ilgili telefonların dinlenmesine ilişkin ses kayıtları da getirtilip, tapelerdeki ses örnekleri ile sanıklardan alınacak ses örneklerinin aynı kişilere ait olup olmadığının Adli Tıp Kurumu veya uzman kurum ya da kuruluşlarda yaptırılacak ses analizi ile belirlenmesinden sonra kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,
2-Sanıklara nüfus ve adli sicil kayıtları okunmadan hükümlülüklerine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 209. maddesine aykırı davranılması,
3-Sanıklardan şikayetçi olduğunu beyan eden müştekinin davaya katılma talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,
4-Sanıklar C.. Ç.. ve E.. K.. hakkında, iddianamede TCK’nın 58. maddesinin uygulanması talep edilmemesine rağmen mütalaada uygulanması talep edilmiş ise de sanıkların mütalaa sırasında hazır edilmedikleri, talimat mahkemesinde alınan savunmaları sırasında adli sicil kayıtlarının da yüzlerine karşı okunmadığı anlaşılmakla, CMK’nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmeden TCK’nın 58. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle sanıklar C.. Ç.. ve E.. K..’ın savunma haklarının kısıtlanması,
Kabule göre de;
1-Sanık C.. Ç.. hakkında, İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/302-943 E.-K. sayılı ilamının tekerrür uygulamasına esas alınması gerekirken, Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/1178-2008/490 E.-K. sayılı ilamının bu dosyadaki suç tarihinden sonra kesinleşmiş olduğu ve söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
2-Sanık E.. K.. hakkında, İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/84-2004/616 E.-K. sayılı ilamının tekerrür uygulamasına esas alınması gerekirken, İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/41-71 E.-K. sayılı ilamının bu dosyadaki suç tarihinden sonra kesinleşmiş olduğu ve söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar E.. K.., C.. Ç.. ve H.. K..’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, koşullu salıverme süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 326/son. maddesi uyarınca sanık E.. K..’ın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 01.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.