Danıştay Kararı 7. Daire 2019/4648 E. 2022/3134 K. 12.09.2022 T.

Danıştay 7. Daire Başkanlığı         2019/4648 E.  ,  2022/3134 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2019/4648
Karar No : 2022/3134

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı adına
… Gümrük Ve Ticaret Bölge Müdürlüğü …
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Motorlu Araçlar İmal ve Satış Anonim Şirketi
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi kapsamında Güney Kore’den ithalatı yapılan binek otomobil cinsi eşyalar için ödenen gümrük ve katma değer vergilerinin; beyanname konusu araçların imalinde kullanılan ve öncesinde Fransa’dan Güney Kore’ye ihracatı yapılan ve montaj işlemlerinden sonra “üçgen trafik” kapsamında Türkiye’ye ithal edildiğine dair ibraz edilen INF-2 bilgi formu kapsamında kalan eşyalara isabet eden kısmının 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 214. maddesi uyarınca iadesine yönelik talebin reddine dair karara vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine yeniden yapılan inceleme sonucunda, 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 214. maddesiyle, iade istemine dayanak 2006/10895 sayılı Bakanlar Kurulu Kararına ekli Kararın ilgili maddelerini açıklamak suretiyle; öncesinde üretici ana firma … tarafından merkez Fransa’dan Güney Kore’ye ihraç edilen bir kısım otomobil motor ve aksamı eşyanın Güney Kore’de montaj işlemlerinin tamamlanması sonucu davacı tarafından muhtelif tarih ve sayılı beyannameler kapsamında binek otomobil olarak Türkiye’ye ithal edildiği, anılan otomobillerin imalinde kullanıldığı anlaşılan eşyalarla ilgili olarak üçgen trafik kapsamında Fransa Gümrük İdaresince verilen muhtelif tarih ve sayılı 14 adet INF-2 bilgi formunun ibraz edilmesi suretiyle bilgi formuna ekli listelerde yer alan ve Fransa’dan ihraç edilen otomobil motor ve aksamlara ait olduğu ileri sürülen kısımlar için ödenen vergilerin iadesinin talep edildiği, davalı idarece ithal edilen eşyanın üçgen trafik kapsamında olduğunun ispatı için ibraz edilen INF-2 bilgi formunun 16 nolu kutusunun üçgen trafik kullanıma izin veren gümrük idaresince (Fransa), 17 nolu kutusunun ise eşyanın geçici olarak ihraç edildiği gümrük idaresince (Güney Kore) tasdik edilerek serbest dolaşıma giriş beyannamesinin tescili sırasında gümrük idaresine ibraz edilmesi gerektiği halde davacı tarafından ibraz edilen INF-2 bilgi formlarının eşyanın ithalinden sonra düzenlendiği, 16 ve 17 nolu kutuların her ikisinin de Fransa Gümrük İdaresi tarafından onaylandığından bahisle iade talebinin reddine karar verildiği anlaşılmış olup, olayda, davacı tarafından 4458 sayılı Kanun’un 214. maddesi uyarınca bir yıllık süre içerisinde vergilerin iadesinin istenildiği, 2006/10895 sayılı Bakanlar Kurulu Kararına ekli Kararın 43. maddesinin (6) nolu bendinde, üçgen trafik iznini veren gümrük idaresinin, istisnai durumlarda geriye dönük INF-2 bilgi formu düzenleyebileceği, ancak geriye dönük geçerlilik süresinin belge saklamak için gerekli olan süreyi aşamayacağının belirtildiği, belge saklama süresi ise 4458 sayılı Kanun’un 13. maddesinde 5 yıl olarak öngörüldüğünden Fransa Gümrük İdaresi tarafından onaylanan INF-2 bilgi formunun belge saklama süresi içinde düzenlendiğinin anlaşıldığı, yine anılan Bakanlar Kurulu Kararında geriye dönük INF-2 bilgi formu düzenlenebilecek istisnai hallerin neler olduğu açıkça belirtilmemişse de, üçgen trafik iznini veren Fransa Gümrük İdaresince anılan bilgi formunun geriye dönük olarak düzenlenerek davacıya verildiği göz önüne alındığında, istisnai halin gerçekleştiğine karar verildiğinin anlaşıldığı ve bu husustaki takdir yetkisinin de belgeyi düzenleyen Fransa Gümrük İdaresine ait olduğu, Bakanlar Kurulu Kararına göre INF-2 bilgi formunun geçici ihraç eşyasının üçgen trafik kapsamında bulunduğunu ispatlayacağının düzenlendiği, dolayısıyla bilgi formunun gümrük muafiyetinden faydalanmanın kurucu unsuru değil, ispat aracı olduğu, formdaki 16 ve 17 nolu kutuların her ikisinin de Fransa Gümrük İdaresi tarafından onaylandığı anlaşılmış ise de, formun içeriğine dair bilgilerin doğruluğu hususunda tereddüt doğması halinde davalı idarece sonradan kontrole tabi tutularak doğruluğunun teyit edilebileceği, nitekim, iade istemine esas INF-2 bilgi formunun sonradan kontrole tabi tutularak içerdiği bilgilerin doğruluğunun Fransa Gümrük İdaresince teyit edildiğinin anlaşıldığı, bununla beraber vergi muafiyetine tabi olduğu ileri sürülen aksam ve parçaların gümrük birliği ülkeleri dışında bir başka ülkede üretildiği yönünde herhangi bir iddia, bilgi ve belgenin de bulunmadığı anlaşıldığından, vergilerin iadesi isteminin reddinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Vergi muafiyetini sağlayan belgelerin önceden düzenlenmek suretiyle sonradan verilebileceği ancak ibraz edilen belgelerin beyannameninin tescilinden sonra düzenlendiğinin anlaşıldığı, istisnai durumlarda belgenin sonradan düzenlenebilmesi mümkün ise de davacının bu istisnai durumu açıklayamadığı, Fransa çıkış ülkesine ait ihracat beyannameleri ibraz edilmediği için hariçte işleme rejimine tabi olup olmadığının anlaşılamadığı, ithal eşyasında kullanılan aksamın ne olduğunun bilinemediği, ayniyat tespitinin yapılamadığı, montaj edilen eşyaların 3. ülke olan Güney Kore’den temin edilip edilmediğinin de bilinmediği gibi işçilik hizmetinin muafiyet kapsamına girmeyeceği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul
ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
4. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.