YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/5493
KARAR NO : 2014/29639
KARAR TARİHİ : 27.10.2014

Tebliğname No : 6 – 2013/312090
MAHKEMESİ : Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 18/11/2011
NUMARASI : 2009/528 (E) ve 2011/977 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Müştekinin 05.10.2009 tarihli soruşturma aşamasında ve 16.06.2010 tarihli oturumda alınan beyanlarında, çalınan güvercinlerinden 2 tanesinin olaydan sonra suça sürüklenen çocuk Ramazan tarafından getirilerek kendisine iade edildiğini belirtmesi karşısında; TCK’nın 168/4. maddesi uyarınca müştekiden kısmi geri vermeye rızası bulunup bulunmadığı sorulmak suretiyle suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı belirlenmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Soruşturma aşamasında suça sürüklenen çocuklar M.. T.. ve M.. C.. hakkında ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı doktor tarafından düzenlenen raporda, suça sürüklenen çocukların hırsızlık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişmiş olduğu ifade edilmesine karşın, 08.02.2010 tarihli Sosyal Hizmet Uzmanı tarafından düzenlenen sosyal inceleme raporlarında ise, suça sürüklenen çocukların işlemiş oldukları fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğine tam olarak sahip olmadıklarının belirtilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuklar M.. T.. ve M.. C.. hakkında Adli Tıp Kurumundan alınacak raporla her iki rapor arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulması,
3-Suça sürüklenen çocuklar M.. C.. ve R.. O.. ile önceden yaptıkları iş bölümü gereğince gözcü olarak suça doğrudan katılan suça sürüklenen çocuk M.. T.. hakkında, TCK’nın 37. maddesi yerine aynı yasanın 39/1. maddesiyle uygulama yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması;
4-5271 sayılı CMK’nın 150/2. maddesi uyarınca, 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocukların savunmalarını yapmak üzere zorunlu müdafi görevlendirilmesi nedeniyle, müdafiilere ödenen ücretlerin suça sürüklenen çocuklara, yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırılık meydana getirilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar M.. C.., R.. O.. ve M.. T.. müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.