Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2012/15264 E. 2014/98 K. 07.01.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/15264
KARAR NO : 2014/98
KARAR TARİHİ : 07.01.2014

Tebliğname No : 11 – 2012/83287
MAHKEMESİ : Erdemli 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 18/01/2012
NUMARASI : 2011/193 (E) ve 2012/20 (K)
SUÇ : Mühür bozma

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 58/7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve taktirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- UYAP ortamında yapılan araştırma sonucunda sanık hakkında 08.10.2011 tarihinde işlenen mühür bozma suçundan dolayı Erdemli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/128 esas sayılı dosyası bulunup, suç tutanağının ilişkin olduğu adresin denetlenememiş olması karşısında: anılan dava dosyası getirtilip bu yönüyle incelenerek, suç tutanaklarının aynı adrese ilişkin olması halinde mümkün olduğu takdirde dosyaların birleştirilmesi, kesinleşmiş ise dava dosyasının bu dosya içine konulmasından sonra, temyiz incelemesine konu dosyada suç 27.08.2011 iddianame tarihinin ise 14.12.2011 olduğu da gözetilerek sanık hakkında bozma eylemleri ile ilgili zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağının bulunup bulunmadığının tartışılması, zincirleme suç ilişkisi içindeki eylemlerden bazılarının kesinleşmiş mahkumiyet hükmüne konu olmasının diğer eylemlerin dava konusu yapılmasına engel olmayacağı, bu kapsamda, sonradan sübutu kabul edilen eylem nedeniyle münhasıran önceki cezada zincirleme suç hükümlerinin uygulanması nedeniyle ortaya çıkacak olan ilave cezaya hükmolunabileceğinden sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
2-Seçenekli cezadan tercih edilen hapis cezasının TCK.nun 50/2. maddesi hükmü gereğince adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 07.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.