YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/6974
KARAR NO : 2014/11081
KARAR TARİHİ : 25.03.2014

Tebliğname No : 2 – 2012/104485
MAHKEMESİ : Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 01/03/2011
NUMARASI : 2010/286 (E) ve 2011/50 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Temyiz harcının hukuksal dayanağını oluşturan 6217 sayılı Yasanın 13/b maddesinin Anayasa Mahkemesi tarafından iptaline ilişkin kararın yürürlüğe girmesi karşısında, sanık B.. A.. hakkında verilen 28.12.2011 tarihli temyizin reddine dair karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5271 sayılı CMK’nın 210/1 ve 217/1 maddeleri gereğince, soruşturma aşamasındaki beyanları delil olarak hükme esas alınan H. Ç.. ve V.. A..’ın yargılama aşamasında dinlenmesi ve delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Ceza Genel Kurulunun 13.03.2012 gün, 6/236-86 sayılı ve 08.06.2010 gün, 11/98-143 sayılı içtihatlarında belirtildiği üzere, aynı mağdura, aynı zamanda, aynı suçun, birden fazla işlenmesi durumunda tek suçun oluşacağı ” ve ”… bu bağlamda aynı zaman kavramının dar yorumlanmayarak, çok kısa zaman aralıkları da aynı zaman dilimi olarak kabul edilmelidir. ” denilmesine ve hırsızlık suçunda korunan hukuki değerin zilyetlik olmasına göre, müştekinin zilyedi olduğu … plakalı kamyondan akü hırsızlığı ve hemen akabinde … plakalı kamyondan da akü hırsızlığına teşebbüs edilmesi fiillerinin tek suç oluşturduğu gözetilmeden, söz konusu fiillerin zincirleme suç olarak kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
3-Kabule göre de;
a-5237 sayılı TCK’nın 61. maddesine aykırı olarak aynı Yasanın 43. maddesinin 143. maddesinden önce uygulanması,
b-5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi ile uygulama yapılırken uygulama maddesinin “43” şeklinde yazılması,
c-5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar B.. A.., İ.. U.. ve A.. D..’nin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.