YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/9464
KARAR NO : 2014/11481
KARAR TARİHİ : 27.03.2014

Tebliğname No : 6 – 2011/203701
MAHKEMESİ : Gaziantep 6. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 29/12/2010
NUMARASI : 2009/614 (E) ve 2010/1352 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Mağdurdan çalınan .. plakalı kamyonun, Şanlıurfa Sanayisinde bulunan A.. T.. ve M.. T.. isimli şahıslara ait depo içerisinde bulunmasının ardından polis memurlarınca yapılan incelemede; kapılarının açık, kontak anahtarının üzerinde ve aracı çalıştırır vaziyette, kapı ve kontak kısmında zorlama olmadığının tespit edilmesi karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesine uyduğu halde, hatalı nitelendirme sonucu yazılı şekilde aynı yasanın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılıp eksik ceza tayin edilmesi,
2-Mağdurun kamyonunu yol üzerine 09/01/2009 günü 22:00 sularında park edip, 10/01/2009 günü saat 08:30 sularında park ettiği yere geldiğinde aracını yerinde göremediği; mağdurun mahkemedeki ifadesinde, aracına gece 24:00 sularında baktığında yerinde bulunduğunu ve arkasında ticari bir taksinin park halinde olduğunu gördüğünü, sabah kalkıp aracı yerinde bulamayınca ticari taksi şoförüne sorduğunda, gece saat 02:00 sularında müşteri götürüp geri geldiğinde kamyonu göremediğini kendisine söylediğini belirtmesi karşısında; suçun işlendiği saatin şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi bakımından, mağdurun beyanında geçen ticari taksi şoförünün kimlik ve adres bilgilerinin belirlenmesi halinde bu şahsın da tanık olarak dinlenilmesi suretiyle bu taksi şoförünün saat kaç sularında kamyonun bulunduğu yere geri geldiğinde kamyonu yerinde göremediğinin öğrenilmesi ile sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143/1. maddesi ile uygulama yapılıp yapılmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık H.. Ş..’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 27.03.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.