YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/15745
KARAR NO : 2014/35254
KARAR TARİHİ : 10.12.2014

Tebliğname No : 6 – 2013/226841
MAHKEMESİ : İstanbul 49. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 28/03/2013
NUMARASI : 2011/506 (E) ve 2013/378 (K)
SUÇ : Hırsızlık, kasten yaralama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
CMK’nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, müşteki sanık N.. E..’in 14.09.2011 tarihinde Edirne 4. Asliye Ceza Mahkemesince talimatla alınan beyanında sanık C.. E.. hakkında şikayet olduğu ve davaya katılma talebinde bulunduğu , ayrıca mahkemece verilen hükmü temyiz etmekle açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere müşteki sanığın katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören müşteki sanık N.. E..’in davaya katılmasına karar verilmekle, katılan sanık N.. E..’in temyizi üzerine yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların katılan sanık N.. E.. ve sanık C.. E.. tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
I-Sanık C.. E..’in şirketine ait aracın katılan sanık N.. E.. tarafından sözleşme bitiminde geri getirilmeyince yapılan araştırmada aracın sanayi sitesinde parçalanmış ve hasarlı halde bulunduğu , sanık C.. E..’in katılan sanık N.. E..’e karşı işlediği basit yaralama suçunu da şirketine ait aracın katılan sanık tarafından geri getirilmemesi ve hasarlı halde sanayide bulunmasının verdiği haksız tahrikin etkisi altında işlediği anlaşıldığından, sanık C.. E.. hakkında TCK’nın 29’uncu maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
II-Sanık C.. E..’in yetkilisi olduğu rent a car şirketine ait otomobilin şirket çalışanı tanık İbrahim Kara tarafından araç kiralama sözleşmesine istinaden A…T.. isimli şahsa kiraya verildiği, katılan sanık N.. E..’in de bu sözleşmeye kefil sıfatıyla imza attığı, kira sözleşmesinin süresinin bitmesine rağmen araç geri getirilmeyince şirket çalışanı İ.. K…’nın A.. T…’nu aradığı, ancak A…T..u’nun aracı katılan sanık Nuri’nin kaçırdığını söylediği, yapılan araştırmada da aracın sanayide parçalanmış halde bulunması üzerine taraflar arasında çıkan tartışma neticesinde sanık C.l’in katılan sanık Nuri’ye vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralanmasına neden olduğu, katılan sanık Nuri’nin alınan savunmasında kendisinin ehliyeti olmadığı için aracı A..T.. adına kiraladıklarını savunduğu, tanzim edilen kira sözleşmesinde de kefil olarak katılan sanık Nuri’nin imzasının bulunduğunun anlaşılması karşısında, ifadelerde adı geçen A.. T…u’nun tanık olarak çağrılarak ayrıntılı beyanının alınması, suça konu aracın ne şekilde katılan sanık Nuri tarafından elde edildiğinin belirlenmesi, ayrıca kollukta ifadesi bulunan İ… K…nın da çağrılarak tanık olarak beyanlarının alınması, katılan sanık N.. E..’in hukuki durumunun alınacak bu beyanların sonucuna göre taktir ve tayini gerektiği halde eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
III-Kabule göre de;
Katılan sanık N.. E..’in aşamalardaki savunmaları nazara alındığında, katılan sanığın eyleminin TCK’nın 155/1’inci maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanmak suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık N.. E..’in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,10/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.