Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2014/13329 E. 2014/32367 K. 18.11.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/13329
KARAR NO : 2014/32367
KARAR TARİHİ : 18.11.2014

Tebliğname No : 2 – 2013/119308
MAHKEMESİ : Çubuk Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 28/02/2013
NUMARASI : 2011/214 (E) ve 2013/105 (K)
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Suça sürüklenen çocuğun, 20.05.2009 tarihinde kesinleşen Çubuk Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/650-2009/54 sayılı ilamı ile TCK’nın 141/1 maddesi gereğince 14 ay 3 gün ve 08.04.2010 tarihinde kesinleşen aynı Mahkemenin 2009/340-2010/71 sayılı ilamı ile TCK’nın 142/1-b maddesi gereğince 1 yıl 2 ay 13 gün hapis cezası mahkumiyetlerinin bulunması nedeniyle, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/3 maddesi gereğince 50/1 maddesindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi koşulunun gerçekleşmediği belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
 Ancak,
1- Suça sürüklenen çocuğun, çaldığı eşyanın bir kısmını pişmanlık göstererek olaydan iki gün sonra müştekinin işyerine giderek teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 168/4. maddesi uyarınca müştekiden kısmi geri vermeye rızası bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Yasanın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı belirlenmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 116/2 maddesine uyan gündüzleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunu oluşturduğu gözetilmeden, TCK’nın 116/1 maddesi kapsamında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm verilmesi,
3- 5237 sayılı TCK’nın 53/4. maddesine göre, yaşı küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Yasanın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
4- 5237 sayılı TCK’nın 32/2. maddesinde “Mahkûm olunan ceza, süresi aynı olmak koşuluyla, kısmen veya tamamen, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak da uygulanabilir.” hükmünün yer aldığı ve aynı Yasanın 57/6 maddesinde, işlediği fiille ilgili olarak hastalığı yüzünden davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azaldığı tespit edilen kişi hakkında TCK’nın 57/1-2. madde ve fıkraları hükümlerine göre yerleştirildiği yüksek güvenlikli sağlık kuruluşunda düzenlenen kurul raporu üzerine, mahkûm olduğu hapis cezası, süresi aynı kalmak koşuluyla, kısmen veya tamamen akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak da uygulanabileceğinin belirtilmesi karşısında; hükmolunan hapis cezasının akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak uygulanıp uygulanmayacağının tartışılıp değerlendirilmeden karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk M.. D.. müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.