YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/6925
KARAR NO : 2014/4090
KARAR TARİHİ : 06.03.2014
Tebliğname No : KYB – 2014/41813
Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27/01/2014 gün ve 2013/2082/6443 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 07/02/2014 gün ve KYB.2014/41813 sayılı ihbarnamesi ile;
Ödeme şartını ihlal suçundan sanık Ziya Alaylı hakkında yapılan yargılama sonucunda beraatine dair Konya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 10/09/2013 tarihli ve 2013/663 Esas, 2013/759 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına ilişkin Konya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 04/10/2013 tarihli ve 2013/100 Değişik İş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;
Dosya kapsamına göre, Konya 3. İcra Müdürlüğünün 2012/4977 sayılı dosyasında ödeme taahhüdü kabul muhtırasının sanığa 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre mernis adresine tebliğ edilmiş ise de, tebliğ tarihinde yürürlükte bulunan 6099 sayılı Kanun ile değişik 7201 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yer alan, ” (1) Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartiyle her yerde tebligat yapılması caizdir. (2) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” şeklindeki düzenlemeye nazaran, öncelikle sanığın 05/12/2012 tarihli haciz tutanağında bildirdiği ve dosya kapsamında bilinen en son adresine taahhüdü kabul muhtırasının tebliğ yapılması gerektiği cihetle tebliğin usulsüz olduğu, hukuken geçerli tarafları bağlayan ödeme anlaşmasının bulunmadığı, dolayısıyla sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilerek itirazın reddine yerine yazılı şekilde tazyik hapsi kararı verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü;
İncelenen dosya içeriğine göre, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Konya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 04.10.2013 gün ve 2013/100 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu konuda CMK’nun 309/4-d maddesi gereğince karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında hükmolunan tazyik hapsi cezasının çektirilmemesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.