Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2013/3222 E. 2014/3524 K. 26.02.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/3222
KARAR NO : 2014/3524
KARAR TARİHİ : 26.02.2014

Tebliğname No : 2 – 2012/59914
MAHKEMESİ : Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 05/11/2010
NUMARASI : 2010/204 (E) ve 2010/807 (K)
SUÇ : Mühür Bozma

Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğu cihetle, sanığın eski hale getirme talebinin kabulü ile, öğrenme üzerine verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanığın iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar, farklı tarihlerde mühür bozma suçunu birden fazla kez işlediği anlaşılmakla zincirleme suç koşullarının oluştuğu ve TCK.nun 43/1. maddesi uyarınca cezasının artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Hüküm tarihinden önce 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi gereğince sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na karar verilip verilmeyeceği hususunun kararda tartışmasız bırakılması,
3- Kabul ve uygulamaya göre de;
Kısa süreli hapis cezasının, TCK.nun 50/1-d maddesinde yer alan, “belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma” seçenek yaptırımına çevrilebilmesi için, hükmedilen seçenek yaptırımın, işlenen suçla bir şekilde bağlantılı olması, bir başka deyişle suç işlemeye yönelten sosyal, psikolojik veya çevresel etkenlerle sanık arasındaki bağı ortadan kaldırarak sanığın, yeniden suç işlemesini önlemeye yönelik kanuni amacın gerçekleşmiş olması gerekmektedir. Nitekim, Resmi Gazete’nin 05.03.2013 tarih ve 28578 sayısında yayımlanarak yürürlüğe giren, Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 33/2. maddesi uyarınca, belirli yerler ve etkinlikler; “sanık veya hükümlünün suç işlemesinde, suça yönelmesinde veya zararlı alışkanlıklar edinmesinde ya da bağımlılık yapan maddeler kullanmasında; çevresel, psikolojik, sosyal veya ekonomik etkisi bulunan ya da sanık veya hükümlünün yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinliklerdir” biçiminde tanımlanmıştır. İncelenen dosyada işlenen suçla bağlantısı bulunmadığı halde 5237 sayılı TCK.nun 50/1-d maddesi gereğince verilen kısa süreli hapis cezasının “3 ay boyunca alkollü içki satan eğlence yerlerine gitmekten yasaklanması” seçenek yaptırımına çevrilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 26.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.