YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/14985
KARAR NO : 2014/33525
KARAR TARİHİ : 26.11.2014
Tebliğname No : 6 – 2011/271374
MAHKEMESİ : Kula Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 18/05/2011
NUMARASI : 2009/219 (E) ve 2011/171 (K)
SUÇ : Hırsızlık
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1 -Somut olayda, sanıkların spatula yardımı ile kilitli kapıyı açarak suça konu aracı çaldıklarının anlaşılması karşısında, eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, nitelendirmede yanılgıya düşülerek, aynı Yasanın 142/2-d maddesi uyarınca uygulama yapılarak fazla ceza tayini,
2-Sanık H.. U.. hakkında tekerrüre esas alınan Eskişehir 1.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2008/26-630 sayılı ilamının, suç tarihinden sonra 20/04/2009 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Gediz Asliye Ceza Mahkemesi’nin 01/05/2008 gün ve 117-197 sayılı 11/09/2008 tarihinde kesinleştiği anlaşılan hükümlülüğün tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi,
3-Sanık S.. M..’ın adli sicil kaydında yer alan vc dosyada bir örneği bulunan Gediz Asliye Ceza Mahkemesi’nin 10/10/2002 gün ve 2001/98 E, 2002/202 K sayılı 20/07/2006 tarihinde infaz edilen hükümlülüğü nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesinin tatbik edilmemesi,
4-5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık H.. U.. müdafii ve sanıklar S.. M.. ile D.. D..’in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, CMK’nın 326/son fıkrasının gözetilmesine 26.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.