Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2014/32489 E. 2014/36733 K. 23.12.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/32489
KARAR NO : 2014/36733
KARAR TARİHİ : 23.12.2014

Tebliğname No : 13 – 2014/342402
MAHKEMESİ : Gaziantep 18. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 16/11/2011
NUMARASI : 2010/1069 (E) ve 2011/845 (K)
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz Edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A- Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların temyizi olanaklı bulunmayıp, 5271 Sayılı CMK’nın 231/12. maddesi uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olması ve 5271 Sayılı CMK’nın 264/1. maddesi uyarınca O yer Cumhuriyet Savcısı yönünden yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında; 5271 Sayılı CMK’nın 264/2. maddesi uyarınca mahkemesince iletilecek dosyanın itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemece incelenmek üzere İADESİNE, bu nedenle dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na tevdiine;
B- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Evinden suç konusu eşyaları çalınan katılanın ihbarından iki gün sonra kolluk görevlilerinin eylemi sanıklardan A.. D.. ve M.. D..’nin gerçekleştirmiş olabileceği bilgisine ulaşılması üzerine, anılan sanıklar bulunup sorulduğunda, sanıklardan A.. D..’nin eylemi diğer sanıklarla işlediğini ve çaldıkları eşyaların evinde bulunduğunu beyan etmesiyle sanığın evinde yapılan aramada çalınan eşyaların ele geçirilerek katılana iadenin sağlandığının anlaşılması karşısında, 5237 Sayılı TCK’nın 168/1. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükümleri gereği sanıkların cezasından indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-5237 Sayılı TCK’nın 143/1. maddesi gereği cezadan ¼ oranında artırım yapılırken hesap hatası sonucu hapis cezasının 2 yıl 6 ay yerine 2 yıl 8 ay olarak belirlenmesi nedeniyle aynı yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 14 ay 20 gün olarak belirlenmesi suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.12.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.