Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2014/2739 E. 2014/3423 K. 17.03.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/2739
KARAR NO : 2014/3423
KARAR TARİHİ : 17.03.2014

Tebliğname No : KYB – 2013/218004

Sanık Y.. E.. hakkında cinsel taciz suçundan yapılan yargılama sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ayvalık 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.05.2012 gün ve 2011/330 Esas, 2012/247 Karar sayılı hükme ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.06.2013 gün ve 2013/218004 sayılı ihbarnamesi ile kanun yararına bozma isteminin, Dairemizin 30.09.2013 gün ve 2013/7728 Esas, 2013/9882 Karar sayılı ilamı ile ihbarname içeriği yerinde görülerek mahkeme kararının bozulması kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.02.2014 gün ve 2013/218004 sayılı itiraznamesi ile 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesi gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelendi;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 30.09.2013 gün, 2013/7728-2013/9882 sayılı bozma kararının 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkraları uyarınca KALDIRILMASINA, karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 105/1. maddesinde yer alan “Bir kimseyi cinsel amaçlı olarak taciz eden kişi hakkında, mağdurun şikâyeti üzerine, üç aydan iki yıla kadar hapis cezasına veya adli para cezasına hükmolunur” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında hapis cezası tercih edilmesine rağmen hapis cezasının yanında adli para cezasına da hükmedilmesinde isabet görülmediğinden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.02.2014 gün ve 2013/218004 sayılı itirazname içeriğinin yerinde olduğu anlaşılmakla Ayvalık 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.05.2012 gün ve 2011/330 Esas, 2012/247 Karar sayılı hükmünün BOZULMASINA, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak;
“Sanık Y.. E..’nin mağdurelere yönelik cinsel taciz suçunu işlediği kanaatine varılarak eylemine uyan TCK.nın 105/1 maddesi uyarınca, sanığın kişiliği ve suçun işlenmesindeki özellikler, sanığın kastının yoğunluğu nazara alınarak, seçimlik cezalardan hapis cezasının tercihi suretiyle takdiren ve teşdiden 4 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA;
Sanığın üzerine atılı eylemi birden fazla kişiye karşı gerçekleştirmesi nedeniyle sanığın cezasında TCK.nın 43/2. maddesi gereğince takdiren yarı oranında arttırım yapılarak, sanığın 6 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA;
Sanık hakkında başkaca kanuni ya da takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına,
CMUK.nın 326/son maddesindeki kazanılmış hak durumu gözetilerek neticeten 3.600 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,
Sanığın ekonomik ve şahsi halleri, adli para cezasının miktarı ve günümüz ekonomik koşulları dikkate alınarak hükmolunan adli para cezasının 5237 Sayılı TCK.nın 52/2-4. maddesi uyarınca 10 eşit taksitlerle tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına (ihtarat yapılamadı)
Sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşmadığından sanık lehine olan CMK.nın 231. maddesinin takdiren uygulanmasına yer olmadığına,
Yapılan yargılama giderleri olan sanık Yunus’un payına düşen 39.46 TL.nin sanık Yunustan alınarak hazineye irat kaydına, şeklinde hüküm kurulmasına” 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.