Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2013/2282 E. 2014/12465 K. 11.11.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/2282
KARAR NO : 2014/12465
KARAR TARİHİ : 11.11.2014

Tebliğname No : 14 – 2011/410362
MAHKEMESİ : Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 23.03.2010
NUMARASI : 2009/52 Esas, 2010/354 Karar
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, iftira

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenip gereği düşünüldü:
Soruşturma aşamasında kollukça mağdur sıfatıyla alınan beyanında, Şenay’ın fuhuş yaptığını, kendisini de fuhuşa teşvik ettiğini, Şenay’ın evinde kaldığı gecelerde eve gelen erkeklerin bir kısmı ile kendisinin de cinsel ilişkiye girdiğini, hatta Şenay’ın tanık Hakan ile cinsel ilişkiye girdiği gece kendisinin de Hakan’ın arkadaşı Evren ile cinsel ilişkiye varmayan birliktelik yaşadığını, Şenay’ın kendisine Bandırma İlçe Emniyet Müdürlüğünde görevli Bekir komiserden bahsederek, Bekir’i tanıdığını, yaptığı işi herkesin bildiğini ancak Bekir varken kimsenin evini basamayacağını, Bekir’in S. S. adında bir kadınla ilişkisinin olduğunu, o yüzden sürüldüğünü söylediğini ifade eden sanığın beyanları nedeniyle mağdure Şenay hakkında fuhuş suçundan, müşteki Bekir hakkında ise görevi kötüye kullanmak suçundan soruşturma açıldığı, Şenay’ın bir gün gözaltında kaldığı, sanığın Cumhuriyet Savcılığında alınan ifadesinde kollukta verdiği beyanlarının doğru olmadığını söylemesi üzerine mağdure ile müşteki hakkında delil yetersizliğinden kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilip sanık hakkında iftira ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından dolayı dava açılıp mahkûmiyet kararı verilmiş ise de, iftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, somut olayda; sanığın iddialarının maddi vakıalara dayandığı, beyanları alınan tanıkların ifadeleriyle ve mağdurenin evinde suç tarihinde 1 ay kadar önce fuhuş ihbarı üzerine yapılan arama sonucu tanzim edilen tutanak ile desteklendiği, tanıklardan Hakan, Evren ve S. S.’ın da sanığın suça konu beyanlarını doğrular nitelikte ifade verdikleri, sanığın iddialarının ispat edilememesinin iftira suçunun kanıtı sayılamayacağı kaldı ki mağdur ve müşteki hakkında atılı suçu işlemediklerinin sabit olması sebebiyle değil delil yetersizliği sebebiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmakla, sanığın yasal unsurları itibariyle oluşmayan iftira ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de; sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmedilen 6 ay 20 günlük hapis cezasının TCK 50/1-a. maddesi gereği günlüğü 20 TL’den hesaplanarak adli para cezasına çevrilmesi sırasında sonuç cezanın 4000 TL olarak belirlenmesi gerekirken hesap hatası yapılarak 8000 TL olarak belirlenmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.