YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/14977
KARAR NO : 2014/10447
KARAR TARİHİ : 24.09.2014

Tebliğname No : 4 – 2010/239639
MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 09.04.2010
NUMARASI : 2010/54 Esas, 2010/225 Karar
SUÇ : Yağmaya teşebbüs, tehdit

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak,
Suç tarihinden önce büyükbaş hayvan satımı nedeniyle alacaklı oldukları mağdurun, bakiye borcunu tüm ısrarlara rağmen ödemeyip oyalamak suretiyle kendilerini maddi yönden zarara uğratması üzerine olay günü karşılaştıklar mağduru zorla araca bindirip kaçırdıkları tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, sanıkların atılı suçtan dolayı eylemlerine uyan TCK.nın 109/2-3b. maddesi uyarınca belirlenen cezalarının koşulları oluştuğu halde, haksız tahrike ilişkin aynı Kanunun 29/1. maddesi ile indirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,
Sanıklar haklarında tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;
Suç tarihinden önce mağdurdan alacaklı olan sanıkların olay günü gördükleri mağdurun borcunu ödememekte ısrar etmesi üzerine, rızası dışında araca bindirdikleri, mağduru il merkezinden köye götürdükleri sırada tehdit ettikleri tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, niteliği itibarıyla mütemadi suçlardan olan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun işlenmesi esnasında gerçekleştirilen tehdit eyleminin müstakilen suç sayılmayıp, TCK.nın 109/2. maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurunu teşkil ettiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanıkların ayrıca bu suçtan da mahkûmiyetlerine hükmedilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi