YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/7590
KARAR NO : 2014/854
KARAR TARİHİ : 22.01.2014

Tebliğname No : 15 – 2011/341460
MAHKEMESİ : Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 08/02/2011
NUMARASI : 2008/679 (E) ve 2011/57 (K)
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Katılanın, dağıtımını yaptığı yağları Tokat iline taşımak için teslim alan sanığın suça konu yağları teslim yerine götürmeyip, Pendik’te bir depoya indirdiği ve bir kısmını Y.. Ç.. ve A. B.. aracılığıyla tanık olarak dinlenen F. C..’a 24.000,00 TL karşılığında sattığı, kullandığı kamyonu ise çalınmış gibi göstererek Kırıkkale’de terk ettiği somut olayda; sanığın ikrarı, özellikle tanık F. C..’un teşhise yönelik beyanları karşısında hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;
1-Şikayetçinin mallarının büyük bir kısmının kurtulduğunu, kalan kısmının da karşılığını nakit olarak tahsil ettiklerini beyan etmesi karşısında zararın ne zaman giderildiği araştırılarak, sanık hakkında TCK’nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
2-Gün olarak tayin edilen cezanın adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olarak TCK’nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,
3- 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesi uyarınca sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına hükmedilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.