Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2012/4561 E. 2014/896 K. 22.01.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/4561
KARAR NO : 2014/896
KARAR TARİHİ : 22.01.2014

Tebliğname No : 4 – 2010/47146
MAHKEMESİ : Mersin 2. Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 16/01/2009
NUMARASI : 2007/630 (E) ve 2009/43 (K)
SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Sanığın, önceden tanıdığı katılana acil ihtiyacı olduğunu söyleyerek aracını 15 gün kullanıp iade etmek üzere istediği, katılanın aracın balatalarında sorun olduğunu söylemesi üzerine kendisinin aracı tamir ettirebileceğini söyleyip katılan ile birlikte bir tamirciye giderek 45 TL tutan tamir masrafını ödedikten sonra aracı teslim aldığı, 15 gün sonra katılanın yanına gelerek bu kez araç ile Ankara’ya gittiğini, dönüşte motorun kilitlendiğini, 800 TL masrafı çıktığını söyleyerek 300 TL’sini katılandan ödemesini isteyip aracı tamir ettirerek sağlam bir şekilde teslim etmesi için birkaç gün daha süre istediği, katılandan 100 TL aldıktan sonra aracı geri getirmeyip başkasına sattığının iddia ve kabul olunduğu olayda, eylemin 5237 sayılı TCK’nın 157. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına dair delilleri takdir görevinin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın gözetilmesine, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.