YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/1435
KARAR NO : 2014/16364
KARAR TARİHİ : 14.10.2014

Tebliğname No : 11 – 2011/85270
MAHKEMESİ : Nusaybin Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 21/10/2010
NUMARASI : 2007/165 (E) ve 2010/764 (K)
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, suç uydurma, kaçakçılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Sanığın, jandarma Karakoluna başvurarak, .. plaka sayılı A. P.ye ait kamyonda şoför olarak çalıştığını, Mersin A. Rafinerisi’nden, T. Şirketine ait 20.900 lt. mazotu Irak’a götürmek için yüklediğini, ancak Nusaybin Cizre karayolunda, aracının kimliğini bilmediği kişiler tarafından kaçırıldığını iddia ederek şikayetçi olması üzerine soruşturma başlatılmış ise de, yapılan soruşturma sonunda, sanığın aracının kaçırılmadığı, sanığın kendisinin araçta bulunan akaryakıtı bir şekilde mal edindiği ve bu şekilde üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda,
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2007/10-85 esas 2007/109 sayılı kararında da belirtildiği üzere, aralarında bağlantı bulunsa dahi, sahtecilik suçu dışındaki diğer suçların yargılamalarının kaçakçılık suçu yargılaması ile birlikte görülemeyeceğine ilişkin kararı gereğince; 4926 sayılı Kanun’a muhalefet suçuna ilişkin ayırma kararı verilerek davaların ayrı yürütülmesi gerektiği gözetilmeden, duruşmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.