Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2013/14311 E. 2014/2730 K. 17.02.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/14311
KARAR NO : 2014/2730
KARAR TARİHİ : 17.02.2014

Tebliğname No : 3 – 2012/93645
MAHKEMESİ : Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 08/12/2011
NUMARASI : 2009/333 (E) ve 2011/626 (K)
SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanık H.. Ç.. ile oğlu diğer sanığın lokanta işletmeciliği yaptıkları, katılanın da sanıklara yakın yerde ayrı bir lokantasının olduğu, olay günü katılanın, sanıkların lokantasına gelen müşterileri geri çevirerek kendi işyerine yönlendirdiği duyumunu alan sanıkların katılanın yanına gittikleri, yaşanan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanıkların, katılana ait işyerinin tabelasını parçalayarak mala zarar verme suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda,
1-Sanık H.. Ç.. hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde;
Sanığın hükümden sonra 11/02/2013 tarihinde öldüğünün UYAP’tan temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Sanık K.. Ç.. hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde;
Sanıkla katılan arasında, müşteri kapma meselesi nedeniyle bir kavga olduğu, bu kavga sonucunda 13/06/2006 tarihli görgü ve tespit tutanağına göre, katılana ait işyeri tabelasının parçalanarak zarar gördüğünün tespit edildiği, duruşmada tanık olarak dinlenen H.. K.. ve V.. D.. isimli kişiler beyanlarında, sanıkları tabelayı yırtarken gördüklerini belirttikleri dikkate alındığında, sanığın mala zarar verme suçunu işlediğine dair mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı deliller bulunduğu, bu nedenle 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden ve tanık beyanlarına neden itibar edilmediği karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.