YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/4968
KARAR NO : 2014/16684
KARAR TARİHİ : 20.10.2014

Tebliğname No : 11 – 2011/92754
MAHKEMESİ : İzmir 14. Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 18/02/2010
NUMARASI : 2009/500 (E) ve 2010/434 (K)
SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık C.. O.. hakkında verilen beraat kararı ile ilgili olarak bir temyiz isteminin bulunmadığı dikkate alınarak, sanıklar C.. O.. ve İ.. O.. hakkında verilen beraat kararları ile sınırlı olarak yapılan incelemede;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Sanık Cengiz’in, 9.000 TL karşılığında, 112 adet sandalye ve 43 adet masayı Z.E. isimli kişiye sattığı, satılan bu mallar karşılığı 3.000 TL parayı peşin aldıkları, Zühtü’nün işyerinin yüzde yetmiş beşini katılanlara devrettiği ve katılanlarla ortak olduğu, sanıkların, paranın geri kalan kısmını iş yerinde istemeye gittiklerinde, katılanlardan, 3.000 TL aldıkları, geri kalan son 3.000 TL’lik kısmı ise alamadıkları, parayı istediklerinde, sandalyelerin bir kısmının bozuk olduğunu, tamir etmeleri halinde parayı ödeyeceklerini söylemeleri üzerine, sanıkların oturulacak kısımları olmayan ancak alt kısımları bulunan 42 adet sandalyeyi alarak atölyelerine götürdükleri, tamiratını yaptıktan sonra katılanların parayı ödememeleri nedeniyle sandalyelerin teslim edilmediği, böylece sanıkların güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda,
Sanıkların, hizmet ilişkisi kapsamında tamir için aldıkları sandalyeleri iade etmemesi eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 155/2 maddesinde öngörülen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme görevinin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.