Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2014/8185 E. 2014/9947 K. 21.05.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/8185
KARAR NO : 2014/9947
KARAR TARİHİ : 21.05.2014

Tebliğname No : KYB – 2014/99315

Dolandırıcılık suçundan hükümlü M.. S.. hakkında farklı mahkemelerden verilen cezaların toplanması talebi üzerine, 01/03/2008 tarihinden önce işlenmiş olan suçlardan dolayı verilen para cezalarından çevrilen hapis cezaları ile doğrudan verilen hapis cezalarının 29 yıl 37 ay 310 hapis cezası olarak, 01/03/2008 tarihinden sonra işlenmiş olan suçlar sebebiyle verilen para cezalarından çevrilen hapis cezalarının ise 219 gün olarak ayrı ayrı infazına dair Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/01/2014 tarihli ve 2014/1 değişik iş sayılı toplama kararma karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/01/2014 tarihli ve 2014/133 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 11.03.2014 gün ve 2014/4853/17817 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.03.2014 gün ve 2014/99315 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, 01/03/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun’la değişik 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun’un 106/9. maddesi uyarınca, para cezasından çevrilen hapis cezalarının infazında koşullu salıverme hükümlerinin uygulanamayacak olması nedeniyle, bu tarihten sonra işlenmiş olan suçlara ilişkin olarak verilen para cezasından çevrili hapis cezaları ile doğrudan hükmedilen hapis cezalarının farklı infaz usullerine tabi olduğundan bahisle para cezasından çevrili hapis cezaları toplama kararma dahil edilmemiş ise de, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28/12/2012 tarihli ve 2012/4603 esas, 2012/10154 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, cezaların toplanmasının koşullu salıverme hükümleriyle yakından ilişkili olduğu ve uygulanmasında zorunluluk bulunduğu, gerek 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 68-77. maddelerinde, gerekse 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun’un 99. maddesinde cezaların toplanmasına ilişkin düzenlemelerin mevcut olduğu, farklı infaz usullerine tabi de olsa hükümlü hakkında belirlenecek koşullu salıverme tarihi, deneme süresi ve bihakkın tahliye tarihinin saptanması bakımından cezaların toplanması gerektiği, ancak müddetname düzenlenirken her bir cezanın tabi olduğu farklı infaz usulü dikkate alınarak, fiilen infaz edilecek sürelerin belirlenmesi ve buna göre koşullu salıverme tarihi ile bihakkın tahliye tarihinin tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 27/01/2014 tarih ve 2014/133 D. İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi gereğince, BOZULMASINA, bozma nedenine göre müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine 21/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.